
چه زمانی
سر بزنگاه سخن گفتن
کنار کشیدن
مناسبترین زمان بودن
مناسبترین زمان نبودن
چه زمانی
به زمان زندگی بخشیدن
تلف نکردن ثانیهها
زندگی کردن در برابر تاریخ
در برابر مقبرهها
در برابر خود
ایستادن
چه زمانی
دعوت
رنگش پریده بود
موهایش مشکیتر
لبهایش میلرزید از سرخی
کوزهی خالی شراب را گذاشت لب حوض
بشوید
به سمت باختر
که نبینم صورتش را
میگریست
موهایش سیاه و براق
به غروب
میخندید
سارا محمدی اردهالی
۲۸ آذر ۸۸
صد بار
دامیست در ضمیرم
تا باز ِ عشق گیرم
آن باز ِ بازگونه چون مرغ در ربودم
ای شعلههای گردان
در سینههای مردان
گردان به گرد ِ ماهت
چون گنبد کبودم
عقلم ببرد از ره
ک “ز من رسی تو در شه”
چون سوی عقل رفتم
عقلم نداشت سودم
مولانا جلال الدین محمد بلخی
گرگ و میش
تلفن
ایستگاه متروکی شده
گاهی قدم میزنم
کنارش میایستم
صدای زنگی اگر بیاید
یک قطار باری است
کمی میایستد
میرود
سارا محمدی اردهالی
۱۷ آذر ۸۸
۱۳ + ۳
باید
برگردم
از هر خیابانی که میروم
برگردم حسن یوسف را آب بدهم
برگردم چای دم کنم
بنویسم
اردیبهشت هشتاد و نه
پاییز کارش را بلد است
پس از این همه پاییز
من هم
چیزی در چنته دارم
پس باز هم بازی در آور
برو سینما
برو سفر
با شعرهای نگفتهی من
قبول
تو ما را زدی
به همه هم بگو زدی*
ما هم برای خودمان اردیبهشتی داریم
سارا محمدی اردهالی
۱۲ آذر ۸۸
اشاره به دیالوگی از فیلم قیصر*
عصر جمعه
بی آن که قراری داشته باشیم
همان جای همیشگی ایستاده
حرف نمیزنیم
همه چیز بر سینهاش نوشته شده
شیر
چای
قهوه
سکه را میاندازم
دکمهی چای را فشار میدهم
سارا محمدی اردهالی
سینما فرهنگ
۱ آذر ۸۸
بوی خون
شنا میکنم
از این سو به آن سو
زیرآبی میروم
تا آن جا که نفس دارم
انگشتانم را به کف استخر میکشم
ناگهان
یادت
چون کوسهای به سمتم برمیگردد
۲ آذر ۸۸
سارا محمدی اردهالی
بیربط : Shark Attack Map
تشییع
قویی سپید
با چشمان ریمل زده
بر دریاچهای متروک
کودکان برایم خرده نان میریزند
سرم پایین است
تشییع هنوز تمام نشده
من
بیوهی فرماندهی دلاور جنگی نابرابرم
سارا محمدی اردهالی
۳۰ آبان ۸۸
مهتاب لبپَر
میشکند
همه چیزی
در آشپزخانهی من
مدام التهاب
التهاب ِ دستها و پاهای بریده
شیرهای سر رفته
روباههای زخمی
سارا محمدی اردهالی
۲۶ آبان ۸۸
