Photographer: Stefan Cruysberghs
با بچه‌ها حرف زدن
مثل با ستاره ها حرف زدن است
با ستاره‌ها حرف زدن
مثل با تو حرف زدن است
با تو حرف زدن
مثل با هیچکس حرف نزدن است
– حزلون درست تر بود راست می‌گفتی.
و
من در این کاروان به دنیا آمدم.(متن، ویدئو کلیپ)
مرا ببخش! ترجمه به زودی.

یک هفته‌ی تمام با تو لج‌بازی کردم
می‌خواستم دعوتم کنی به خانه‌ات
مرا ببخش!
امروز همه‌ی چیزهایی را که این مدت گم کرده‌بودم
در اتاقت پیدا کردم
گل سرنقره‌ای‌ام
روبان آبی موهایم
عکس هفت سالگی‌ام
و
قلب مهربان تو را
واقعا مرا می‌بخشی!
و
نیم نگاه

این یک ماه عجیب بود،
تلفن‌ها
برگه‌ی احضار
کابوس‌ها
طرز حرف زدن مرد همسایه
نه این یک ماه
این یک سال آخر شاید
نه
این دو سال
نمی‌دانم حواسم پرت است
یا دارم دروغ می‌گویم!
این یک عمر
خیلی عجیب بود
و
تئاتر بهرام بیضایی

رهایم کن
تو می‌ترسی
تو از نت‌های بازیگوش
تو از فاصله‌ی گیج سطرها
تو از فاصله‌ی خالی
تو از هیچ
از پریدن بی‌هوا
تو می‌ترسی
تو از شعر می‌ترسی
تو نثری
یک نثر
با نقطه‌ها و ویرگول‌های محکوم و به‌موقع
ویرایش شده
رهایم کن
برو زیر چاپ
با تیراژ بالا

داور به نفع می‌گیرد
حریف دو‌پینگ کرده
دروغ هم که حناق نیست
زمین اما مال ماست
وطن را می‌شود فروخت
اما
نمی‌توان خرید

خیابان
مال آن‌ها
خانه
مال تو
خواب‌ها‌یم را
نمی‌گویم