من از زندگی چه می خواهم
       چند کاست موسیقی و واکمنی درپیت
       یک مداد
       کاغذ یا گوشه سپید روزنامه ای
       فنجانی شیر
                              لحظه ها، ثانیه ها، ساعت ها

من از زندگی چه می خواهم
       جین با تی شرتی آبی
       کمی آبنبات با طعم نعناع
       سوت زدن بر جدول خیابان ها
                               عصرها، جمعه ها، شب ها

من از زندگی چه می خواهم
       گپ زدن با دزدان، قاتلان، روسپیان
       کافه رفتن با قدیسان، پیامبران، ساحران
            تقسیم حق و خنده و چای

نوشتن شعری بر در توالت جهان
  که چون سنگی در کفش ها بماند

                       روزها، سالها، قرن ها…

داور سوت کشید
کارت قرمز را بالا برد

دیوانه ای که گیج و وحشت زده می دوید
از زمین بیرون بردند

اشتباهی رخ داده بود؟

می خواستم برایت گل بزنم!

به صد رسیده بودی
چشم بسته
گرچه قرار ما یک بازی ساده بود
نیامدی بگردی
و شاید از هزار هم گذشته بودی

من پشت درختها زرد می شدم
     و دیگر خیال پیدا شدن 
             از سرم پرید.

خودم که هستم

    بالا نمی آورم

    تنم هی درد نمی کند

    مخصوصا کمرم

 

خودم که هستم

   شب ها صداهای عجیب نمی شنوم

   و کابوس هایی که هزار بار درش

   عروسک هایم خرد و خمیر می شوند

 

خودم که هستم

   دیگر آن قرص های قهوه ای را نمی خورم

   آخر شب تنها چند شعر می نویسم و

   خوابم می برد

 

خودم که هستم

   اصلا به دستم کرم نمی زنم

   موهایم خوش حالت و براق می شود

   اشتهایم خوب است

 

خودم که هستم

   فقط یک غصه می ماند برایم

   چرا دیگران دوستم ندارند.