تنها ماندن

از دستگاه پرس نمی‌ترسم
آخرش این که
دست آدم له شود
از دستگاه برش اما
بدجور می‌ترسم
این که
انگشت‌هایم آن سو بمانند
من
این سو
۱۶ اسفند ۸۹
سارا محمدی اردهالی, کارگاه

دیدگاه ها . «تنها ماندن»

پاسخ دادن به صفورا خزایی لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *