ارتش سری

روزی
نامت را فاش خواهم کرد

در این سال‌ها
که پروردگار
با لباس مبدل از شهر ما رفت

تو
خلبان‌ها‌ی افسرده‌ی بسیاری را
با دوچرخه‌ای فکسنی‌
از مرزهای جنون
رد کردی

سارا محمدی اردهالی
۱۲ اسفند ۸۸
عکس: آرش عاشوری‌نیا

تعطیلات

ایستاده‌ای پیش چشمم
هر چه شاتر را می‌زنم
در عکس
تنها دریا پیداست
و دختر بچه‌ای که قلعه‌ای شنی می‌سازد

سارا محمدی اردهالی
۷ اسفند ۸۸

شمعدانی شمعدانی است

روي آينه‌ي اتاق خواب
نوشته بودي
من اگر نبودم شمعداني را آب بدهيد

فریاد می‌کشید
شمعدانی اسم رمز کیست
شمعدانی به کجا وابسته است

می‌گفتی
شمعدانی آب می‌خواهد
هیچ رمزی نیست
گیاهی که در سرما گل می‌دهد
شمعدانی شمعدانی است

۳۰ بهمن آن سال
سارا محمدی اردهالی

چه آتشی

خورشید خانم ِ فلات قاره‌ی من
کجایی

من تنها لب مدیترانه‌ام
غرب ِ شرق

خم شو به سمت من
بپيچ
به طول من
به عرض من

کلمه‌ها نم کشیده‌اند
با چوب‌های خیس
چه آتشی روشن کنم

سارا محمدی اردهالی
بیروت، ۵ بهمن۱۳۸۸

به هم ریخته و آشفته

با دمپایی‌ راحتی
راه می‌افتد
کتاب‌های نیمه‌باز زیر تخت را بر می‌دارد
لباس‌های پراکنده را تا می‌کند
مداد‌ها و فنجان‌ها را جمع می‌کند
می‌آید پشت‌سرت
دل دل می‌کند
نزدیک نرمه‌ی گوشت می‌آورد لبش را
صدای نفسش را حس می‌کنی

برمی‌گردی

اتاق خالی است
به هم ریخته و آشفته

سارا محمدی اردهالی، ب
۲۷ دی ۸۸

کافی نت

هزار پنجره باز است
انگشت‌ها می‌دوند روی دکمه‌ها
سمت عکس‌های منتظر
صدای قدم‌ها قطع نمی‌شود

به صفحه کلید نگاه می کنم
هیچ حرفی ندارم
پنجره‌ی تو بسته است

۱۵ دی ۸۸
سارا محمدی اردهالی، ب

ماهی‌ها

ماهی‌های پرورشی
با تکثیری مصنوعی
در حوضچه‌ها
به دنیا می‌آیند
دستگاه‌ها به استخرهای کوچک‌شان
اکسیژن تزریق می‌کنند
فربه می‌شوند
در بسته‌هایی با تاریخ مصرف
به هنگام
می‌برندشان بازار

ماهی‌های آزاد
در وحشت کوسه‌ها
خلاف جریان آب
شنا می‌کنند
عاشق می‌شوند
جفت‌گیری می‌کنند
و
بسیاری‌شان
هیچ وقت
به آب‌های آزاد نمی‌رسند

۱۰ دی ۱۳۸۸
سارا محمدی اردهالی

دعوت

رنگش پریده بود
موهایش مشکی‌تر
لب‌هایش می‌لرزید از سرخی
کوزه‌ی خالی شراب را گذاشت لب حوض
بشوید

به سمت باختر
که نبینم صورتش را
می‌گریست

موهایش سیاه و براق
به غروب
می‌خندید

سارا محمدی اردهالی
۲۸ آذر ۸۸

گرگ و میش

تلفن
ایستگاه متروکی شده
گاهی قدم می‌زنم
کنارش می‌ایستم
صدای زنگی اگر بیاید
یک قطار باری است
کمی می‌ایستد
می‌رود

سارا محمدی اردهالی
۱۷ آذر ۸۸

اردی‌بهشت هشتاد و نه

پاییز کارش را بلد است
پس از این همه پاییز
من هم
چیزی در چنته دارم
پس باز هم بازی در آور
برو سینما
برو سفر
با شعرهای نگفته‌ی من

قبول
تو ما را زدی
به همه هم بگو زدی*

ما هم برای خودمان اردی‌بهشتی داریم

سارا محمدی اردهالی
۱۲ آذر ۸۸

اشاره به دیالوگی از فیلم قیصر*

عصر جمعه

بی آن که قراری داشته باشیم
همان جای همیشگی ایستاده
حرف نمی‌زنیم
همه چیز بر سینه‌اش نوشته شده
شیر
چای
قهوه

سکه را می‌اندازم
دکمه‌ی چای را فشار می‌دهم

سارا محمدی اردهالی
سینما فرهنگ
۱ آذر ۸۸

بوی خون

شنا می‌کنم
از این سو به آن سو
زیرآبی می‌روم
تا آن جا که نفس دارم
انگشتانم را به کف استخر می‌کشم
ناگهان
یادت
چون کوسه‌ای به سمتم برمی‌گردد

۲ آذر ۸۸
سارا محمدی اردهالی

بی‌ربط : Shark Attack Map

تشییع ‬

‫قویی سپید‬
‫با چشمان ریمل زده‬
‫بر دریاچه‌ای متروک
‬
‫کودکان برایم خرده نان می‌ریزند‬
‫
سرم پایین است‬
‫تشییع هنوز تمام نشده‬
‫من‬
‫بیوه‌ی فرمانده‌ي دلاور جنگی نابرابرم

سارا محمدی اردهالی
۳۰ آبان ۸۸

مهتاب لب‌پَر

می‌شکند
همه چیزی
در آشپزخانه‌ی من

مدام التهاب
التهاب ِ دست‌ها و پاهای بریده
شیرهای سر رفته
روباه‌های زخمی

سارا محمدی اردهالی
۲۶ آبان ۸۸

هِق

دلم حروف مقطعه می‌خواهد
عین ِ شین
عین ِ قاف

سارا محمدی اردهالی
۲۴ آبان ۸۸