September 07, 2017 | پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶

علیرضا

باید آن غده‌ی سرطانی امید را از قلبت بیرون می‌کشیدند
چشمت را چرا درآوردند؟
تو که با چشم‌هایت نمی‌دیدی

۳۰ اوت

نظرها

«هرگاه آدمی یا ابعادی از هستی او حذف می‌شود، شعر و هنر که حضورشان موکول به آزادی است، در پی حفاظت از ازرش‌های بشری و پایداری آدمی در راه آزادی بر می‌آیند. در چنین موقعیتی است که شعر و حیثیت انسانی چنان در هم گره می‌خورند که به مهم‌ترین نمود پایداری در برابر هجوم عوامل غیرانسانی بدل می‌شوند.» -- محمد مختاری

باش و بنویس سارای خوب...

با احترام و فروتنی در برابر کلماتت، ماندانا

...............

ماندانای نازنین
چقدر یادداشت‌هایت عزیزند.
مهر و دوستی بسیار
سارا


فرستادن نظر

(نظر شما پس از تاييد نويسنده‌، نمايش داده خواهد شد.)

نام:
ایمیل:
وب‌سایت: