avril 16, 2008 | چهارشنبه ۲۸ فروردین ۱۳۸۷

کشیک شب

این بیمار
همراه ندارد

بستری‌اش کنید
در بخش قلب

به او
مسکن قوی بزنید

رهایش کنید
تا صبح
تمام نستعلیق‌های خطش
صاف می‌ شود

نظرها

رهایش کنید تا خود انتخاب کند
راه میان زندگی و مرگ را ..........


دوست عزیز
با افزودن حامیان سفر ایمن به لینکهایتان شاید به نجات جان یک انسان در جاده ها کمک کنید.
آرزومند تداوم حضور سبزتان در فضای مجازی هستیم.


بديع.
زيبا.
عالی.


بديع.
زيبا.
عالی.


بديع.
زيبا.
عالی.


بديع.
زيبا.
عالی.


گاهي مي خندم ..وقتي نگاه ميكنم به گذشتن جدول پياده روها از ميان چشمانم .مي خندم به تابلوهاي چهارراهها كه بيهوده راه را نشان مي دهند.
كودك كه بودم بيمارستان رو دوست داشتم ...انگار نگاه كساني كه بيمارند با ديگران متفاوت بود ..انگار كه خودشان مي دانستند بايد روزي بروند ..بزرگ كه شدم همه اين نگاه ها در هياهوي گيلاس ها و شب نشيني ها رنگ باختند ...در هياهوي كف زدنها...يك روز كه از خواب بلند شدم در آينه نگاه كردم ....


از بيمارستان تماس می گيرم...متاسفانه روی مونيتور متصل به بيمارتون به جای خط نستعليق فقط يک خط افقی ديده ميشه...


سلام...از بلاگت خوشم اومد...با اجازه لينكت كردم تا دم دست باشي...به منم سر بزن اميدوار ميشم....


ياد آور روزی تلخ بود ...


فکر می کردم بياييد به جلسه ی سخنرانی شمس. دوست داشتم ببينمتان. حالتان را پرسيدم از آقای مقربين


نوشتی ياد گذشته افتادی ياد ليندا ياد دستخطت. راستش من هم هر وقت دلم برای گذشته ام تنگ می شه ميام اينجا از آينه و پاگرد خاطره زياد دارم. اين اواخر دلم خيلی برای اون روزا تنگ می شه ... می يام پيشت


چه بی کس ميميرد...


.
.
مسکنی قوی از جنس پاگرد


خوشا همان بيمار قلب بی همراه...

ما که افتاده ايم بی عشق


هيچ کس همراه ندارد
همه بیمارند
وهمه ی کسانی که در جستجوی اقلا بخشی از قلب بودند درانتظار بخش قلب اند.


.
همراهان بيمار در پاگرد جامانده اند...
.


در تمام خاطرات من
تمام بیماران قلبی
همراه نداشتند
بیشتر در انتظار صبح
انتظار درمان درد قلبشان را فراموش میکردند

بسیار جالب بود که بیماران قلبی دیگری هم هستند که من نمیشناسمشان و همراه ندارند.


فرستادن نظر

(نظر شما پس از تاييد نويسنده‌، نمايش داده خواهد شد.)

نام:
ایمیل:
وب‌سایت: