هنگام عشق ‌بازی
پر از دل شوره
پر از شورم

رازهای تنش را با دلدادگی کشف می‌کنم
در سپیدی‌ی اقیانوس‌وارش
حیران و شرمگین
پیش می‌روم

می‌ترسم
نکند خوب نازش را نکشم
نکند قهر کند

می ترسم
نکند عقیم باشم
نکند خوب ارضا نکنم تن کاغذ را

دلم بچه می‌خواهد
جنینی چونان سنگین
که ماه‌های آخر
کمرم را بشکند
نفسم را بند آورد

کودکی با زیبایی‌ی تکان دهنده