به شاپور جورکش، دوست‌ِ دوست

...
باید از او باز حرف بزنیم و
از تلخی های بهار.

اينو نفهميدم چی شده؟

شعر رو نتونستم باش ارتباط برقرار کنم ولی به راحتی تونستم با خبر ناگوار درگذشت مادر شاپور جورکش ارتباط برقرار کنم.
نمی دانم چرا نفهميده بودم تا امروز
اصلا نمی فهمم کی؟...
به هر حال اميدوارم آخرين خبر بدی باشد که از شعرهايت می گيرم.
باي
بای

این شعر نیست !
یک نوشته است.

زير هر مطلب دسته ی آن مشخص می شود.

شعر
نه چندان شاعرانه
يک نوشته

سلام عزيز
وبلاگت فضای نمی خواهم بگويم خاص بلکه سنگينی دارد که وزن مرا بيشتر کرد
انسانهای متفاوت ازیکدیگر...
آدم سرگشته سرگردان همواره بدنبال یک اتمسفر خلسه آوره ...
وبلاگت جاری ام کرد به سوی ...
سبز باشی.

سلام و درود بر شما دوست عزیز
همیشه اینگونه بوده است
شاد باشی و سربلند

سلام...سلام...سلام
و
نوشته هات عاليه...

سلام
من سارا را دوست دارم
منتظرم . . .

به آقای جورکش تسليت می گويم.

کارهای مربوط به هدایت و نيمای ايشان عالی است.

سلام
نوشته ها تون زيباست . زيباست . زيباست ..... !!!
با آرزوی بهترين ها برای شما .
پایدار باشید .

سلام .... عالی بود ... لذت بردم .... سری به ما بزنيد .... موفق باشيد ... به اميد ديدار ......

همیشه چه زود دیر میشود یادم باشد پیام تسلیتی برای روزنامه بفرستم

سلام آبجی. داشتم پست قبلی را ميخوندم. به فکرم رسيد که قديمها خيلی همه چيز خیلی قاطی بود!