سپیدی

سلام...سلام...سلام

او گفت: به لبه ي پرتگاه بياييد
آنها گفتند:ما مي ترسيم
او اصرار كرد
و آنها به لبه ي پرتگاه آمدند
او هلشان داد
آنها پرواز كردند...

دلت بهاری

بعد از سپيدی چه دیدی؟موقع پريدن دست من را هم بگير چون هر چه نيست هست

ای برادر موضع ناکشته باش
دفتر اسپید نابنوشته باش
مولانا

سپیدی، خالی بودن، هیچ چیز بودن، و در عین حال همه چیز بودن، مثل ظرفی که می توانیم با هر چیزی بخواهیم پرش کنیم، و بعد خالی اش کنیم، معنایی ندارد، و معنایی ندارد که معنایی ندارد! تجربه خلاء، تجربه سکون، سکونی که سخن می گوید، از همه چیز، از همه جا، ناوابسته به گذشته، به منی که از خود ساخته ایم، مثلِ موضعی ناکشتهف مثل دفتری سپید... نابنوشته...

ببخشید.. بی ارتباط به شعرت: آزادی گنجی مبارک...

سلام ..
واما ..
پشت هيچستان چيزي انتظارت را ميكشد ..
نبايد از دستش داد ...
( همه چيز بودن و شدن در هيچ نبودن و نداشتن هست )

در تمام این سالها رنگ سفید رنگ مظلوم مداد رنگی هایم بوده یعنی در تمام این سالها کسی یا چیزی سفید نبوده که سفید نقاشی اش کنم؟