تقدیم به شما

من خودم را جزو کسانی که اسمشان را نمی دانی بحساب آوردم .
ممنون :)

برای عکست ممنون ،برای ما غنيمته.:).اين وجود گرمه تو که همرو به اينجا ميکشونه

قورباغه ساکت خوابیده بیشه...فکر کنم بچه که بودم هر شب ساعت ۹ راديو پخشش ميکرد!

نوشتهء خوب هم نعمت است.فضای لطيف و خاطرات خوش.../ما هم ممنونيم...!

ای عزيز!
زندگی صحنه يکتای هنرمندی ماست/
هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود/
صحنه پيوسته به پاست/
خوش آن نغمه که مردم بسپارند به ياد/
شادمان و نيک انديش باشی

بعد از آن ...
يکی بود يکی نبود...
من هميشه در انتظار رويايی ديگرم.
شادزی!
...

اينقدر از خوندن شعرات لذت می برم که سپاسگذاری ات فروتنانه است...

آره
شهر ما بیشه زاری ست
مملو از قورباغه
لالایی هم بی فایده است
قورباغه های شهر ما
کرند.

وقتی دستهایم را فراموش میکردم
تو می آمدی
و برگ می ریخت
و نردبان خاطره هایم کوتاه می شد .
.
.
.
تو نیمی از حقیقتی را مینویسی که من قادر به دیدنش نبوده و نیستم .
( ممنون . ممنون . و باز هم ممنون)

يعنی چی اونوقت ؟ بوی هجرت مياد ؟!

عکسش جالب بود اما شعرش را نپسندیدم البته خوب حق هر شاعری است که هر نوع شعری را امتحان کند

هر دو نردبانند يکی به نور و ديگری ...