خاکستر روحت

- ابراهيم گناهکار نبودی ؟
- چرا بودم !
- پس چگونه آتش سرد شد؟
- گناهم بسيار سنگين بود ،
آتش خجل شد.

به قاتلان بالقوه

ديروز زنگ زدم حسنيه!
خيلی وفت بود زنگ نزده بودی...
ديروز همين طور که منتظر ماشين بودم
حس کردم از کسانی که تو را حتی دوست دارند هم
می ترسم...
سوز می آمد
تو بايد به که دل ببندی؟
زنگ زدم جواب ندادی...

و امروز روزنامه های پايتخت اسم عاشقت را تيتر کرده اند ...
...قتل در...

روزنامه نمی خرم
هيچ روزنامه ای

می ترسم
از زنگ تلفن !

و وقتی تلفن زنگ نمی زند !
باز می ترسم

می دانم چيزی نداری بگويی حسنيه!
ولی بايد اينها را به تو می گفتم ...
شب بخير حسنيه

خان مشو ! مردم !خام !

مردم !
روزگار سخت است

کهنه پوشی ات دل را می فشارد
خستگی روزانه ات، درد آور

مردم !
وجدان سنگینت
شانه آرزوهامان کبود کرد

مردم !
اما از ما باج نگیر
ناکامی های چند هزار ساله ات را

بی دلیل خشم می گیری
بر هر که می گذرد
گذشتن جرم نیست !
بگزار بگذریم ...

مردم !
ما
جز برای شادی
سبزی
مهربانی
از قانون سر نمی پیچانیم

بالا را نگاه کن
چه سرد سرد
به حاکمیت محکوم ،
جز برای غم دل نمی سوزانند !

مردم !
هم وطن باش مارا !
خواهروار!
بهانه های کوچک تنفس و
تبسم را
از ما مگیر!

عرف همه چیز نیست
قانون مطلق نیست


به حاشیه مران
این همه نامراد دل آباد را
زاویه نشینی راحت نیست..

مردم !
روزگار سخت است...
خان مشو ! خام!

سنگين است

آب
هوا

سنگین تر می شود ...

زمین کجا را برای مرگ انتخاب خواهد کرد !

بر شانه کی ...خشک شدن دریا هایش را خواهد گریست ...

يک ريز دارند در استخر پارک

صدای مرغابی ها
صدای زندگی
به پرسش کشیدن مدام

چرا؟چرا؟چرا؟چرا؟چرا؟
ما قانع نمی شویم اصلا
اصلا!اصلا!اصلا!اصلا!اصلا!

از آدم نئو آندرتال تا آدم آندرلاين

اجدادت
بیش از همه چیز
همه وقت
بودند، بودنی
با تجاربی حتی کمتر

و تو
هرگز نبوده ای
حتی لحظه ای، اندکی
با تجاربی فراتر حتی

فقط لینکی
به نمی دانم کجا !

آزاد وار

هوا سرد است
بت می بارد از آسمان...

کیست کو...
رسته از خط کج فرهنگ
بی نصیب ازتکرار
آراسته ازخویشتن
کودک امین هستی

کیست کو
بت شکن ترین ؟ آزاد وار!

اين همه تنها

صنعت من

سياست تو

نور، آب، زمین، جان، سخن

سياره ما

سرنوشت همه

سلیقه او