برگردان، احمد پوری (5)
دست منه بر دهنم (4)
فروغ فرخزاد (4)
غاده السمان (3)
ترانه (1)
نیما یوشیج (1)
اوکتاویو پاز (5)
شاعران ديگر (36)
رسول یونان (9)
یک نوشته، سارا (94)
شعر، سارا (284)
نه چندان شاعرانه، سارا (95)
شهاب مقربین (5)
شمس لنگرودی (7)
قصه - شعر، سارا (3)
(1)
کوله
من از زندگی چه می خواهم
چند کاست موسيقی و واکمنی درپيت
يک مداد
کاغذ يا گوشه سپيد روزنامه ای
فنجانی شير
لحظه ها، ثانيه ها، ساعت ها
من از زندگی چه می خواهم
جين با تی شرتی آبی
کمی آبنبات با طعم نعناع
سوت زدن بر جدول خيابان ها
عصرها، جمعه ها، شب ها
من از زندگی چه می خواهم
گپ زدن با دزدان، قاتلان، روسپيان
کافه رفتن با قديسان، پيامبران، ساحران
تقسيم حق و خنده و چای
نوشتن شعری بر در توالت جهان
که چون سنگی در کفش ها بماند
روزها، سالها، قرن ها...
شرمندگی
داور سوت کشيد
کارت قرمز را بالا برد
ديوانه ای که گيج و وحشت زده می دويد
از زمين بيرون بردند
اشتباهی رخ داده بود؟
می خواستم برايت گل بزنم!
قايم باشک
به صد رسيده بودی
چشم بسته
گرچه قرار ما يک بازی ساده بود
نيامدی بگردی
و شايد از هزار هم گذشته بودی
من پشت درختها زرد می شدم
و ديگر خيال پيدا شدن
از سرم پريد.
گمشده
يک زن جوان
با پيژامه آبی
همراه يک مداد زرد دندان زده
گم شده است
جان مادرتان
صدايش را در نياوريد
يک غصه
خودم که هستم
بالا نمی آورم
تنم هی درد نمی کند
مخصوصا کمرم
خودم که هستم
شب ها صداهای عجيب نمی شنوم
و کابوس هايی که هزار بار درش
عروسک هايم خرد و خمير می شوند
خودم که هستم
ديگر آن قرص های قهوه ای را نمی خورم
آخر شب تنها چند شعر می نويسم و
خوابم می برد
خودم که هستم
اصلا به دستم کرم نمی زنم
موهايم خوش حالت و براق می شود
اشتهايم خوب است
خودم که هستم
فقط يک غصه می ماند برايم
چرا ديگران دوستم ندارند.
صبح
...حاکم به خواب و خروس ها می خوانند
چوپانان از ميگساری بر نخواسته
در دشت يله، گوسپندان
به گله می زند هر از گاهی گرگی
سگانی می درندش،
بيل به دست گم می شوند
دو سه روستايی،
در خم کوچه ای
مانده ار شب هيچ.
جاذبه آخر
...
پر از ترانه و پرسش
برهنه خواهم ماند
ميان طناب هاي رخت
ميان اين همه ميز
کافه هاي تلخ و دور
...
مي شنوم مبهم و مدام
زمزمه مهربان طناب هاست گويا
"به گرهي گره بگشا!"
به دست جاذبه زمين
و آن دوستي پنهان
با وزن خموش خویش
...
شرمم آيد از چهارپايه
آن نگاه پرسش گر
"پس کي از من خواهي پريد؟"
ويرانی
ويرانمدر جستجويی ناکام
وجودی زنده
که نبودش
ويرانم کند !
حضور
- کمان را بکش!- به هدف نخواهد نشست نيک می دانم.
- کمان را بکش جوزجانی،
با منِ خويش رها کن!
هدف خود می نشيند.
- نمی توانم بو علی
کشش بازوانم بر خطاست.
- بازوانت را رها کن !
خود، من صفتانه کمان را بکش.
- زاويه درست را نمی دانم.
تیر می لرزد بو علی.
- پس زاويه را هم رها کن.
در بازوانت بگذار
بنشيند سبک
و کمان را رها کن!
...با گل حرف می زدم ...
پرچين شخصی
باری از انسان می خواستم سخن بگویمبی وقفه اين صفر و يک ها، اما
به صليب می کشندم :
گاو همسايه
چند تخم می گذارد روزی ؟
جستجو
فرار نکن
آسمان ها به هم راه دارند،
بروی ابری باز هم را خواهيم ديد.
فرار نکن،
به سادگی خواندمت
به سادگی بد خطی مکن.
مي روم!
اگر مرا نخواهی
به آفرينشی ديگر
ناگزير
جهان را دوباره خلق می کنم،
و توی بهتری می سازم !
جنبش مردگان !
شورشی بر خاکزمين کلافه
پليس خسته،
گاز اشک آور سودی ندارد:
مردگان فرياد می زنند
مارا از تعفن زندگان نجات دهيد.
شب بخير حسنيه
ـ سلام سارا .
ـ سلام.
ـ تنم درد می کند سارا !
ـ خانه نيستی ؟
ـ چرا ، خواب است .
ـ نمی ترسی ؟
ـ خوابش سنگين است .
ـ کی بود ؟
ـ طرف های ظهر ،پرده را کنار زدم نور بيايد.
ـ مردی آن طرف ها بود ؟
ـ بله مرد همسايه .
ـ خونريزی داری ؟
ـ کمتر از دفعه پیش.
ـ چیزی ندارم بگویم حسنیه ،برای چه زنگ زدی ؟
ـ سارا خوابم نمی برد، خیلی دوستش دارم!
ـ باشد حسنیه می دانم،خیلی دوستش داری، می دانم.
ـ ممنونم سارا !
ـ شب بخیر حسنیه .
به اندازه ۵۰ ريال زندگی
سه دقيقه حرف بزن !
به اندازه يک سکه ....
وسط حرف هايم قطع می شود ...
بقيه حرف هايم با خودت
