پاگرد: na_chandaan Archives

یادت هست؟
تمرین زبان
مهر
Mystify
مسافر
آن نگارین ِ چربدست استاد*
قرمز ِ تنها
کو محتسبی که مست گیرد
آدم‌های کمی عاشق می شوند
پنجره‌ی هتل
شیشه‌های شکسته‌ی آبی
کارمند رسمی
روز بی‌همتا

غاده السمان (3)
فروغ فرخزاد (2)
حافظ موسوی (2)
أمل الجبوری (1)
نه چندان شاعرانه، سارا (76)
نیما یوشیج (1)
یک نوشته، سارا (58)
اوکتاویو پاز (5)
شاعران ديگر (4)
شعر، سارا محمدی (150)
قصه - شعر، سارا (3)
برگردان، احمد پوری (3)
رسول یونان (8)
شهاب مقربین (4)
شمس لنگرودی (5)
طاهره عبدالحنان (1)
ترانه (1)

Powered by:
Movable Type 2.64
Gardoon.net

desighn By:
Ayene

novembre 09, 2006


	یادت هست؟ زنگ نمی‌زنی دیگر شاید حوصله نداری شنیده‌ام کِرک می‌کشی کریستالی که دود می‌شود این یکی چطور است؟ می‌دانم مهم این است که دود می‌شود، نه؟ در آن دودها کسی را هم می‌بینی مرا مثلن که اشک می‌ریزم پشت شیشه مرا می بینی؟ ابلهانه خواهش می‌کنم سیگار نکشی مرا می‌بینی؟ از دستت می‌گیرم تیغ خونی را می‌گویم دوستت دارم یادت هست؟ روز تولدم یک دوره "شعر ‌ِنو" به من هدیه کردی هیچ کس نمی‌دانست من عاشق شعرم مرا یادت هست؟ سارا محمدی \| 02:05 AM \| حرف تازه (12)

octobre 26, 2006


	تمرین زبان در وضعیت قرارت می‌دهم فرودگاه هستی فرودگاه یک کشور خارجی پرسشی به ذهنت می‌رسد؟ - نه! شاید تنها بپرسم کجا یک لیوان آب می‌توان پیدا کرد؟ دهانش خشک شده چشم‌هایش را نگاه نمی‌کنم - بیشتر فکر کن پسرجان! در فرودگاه تنهایی - باید بپرسم در خروجی کجاست؟ بیهوده است می‌زنم زیر چانه دستم را روی کاغذ می‌نویسم: - باجه‌ی فروش بلیط کجاست؟ - اولین بلیط برگشت به ایران چه روز و چه ساعتی ست؟ - نزدیک‌ترین هتل به فرودگاه چه نام دارد؟ جلسه‌ی بعد جملات را از بر کن شروع می‌کنیم به داستان خواندن هیچ نگران نباش با مادرت صحبت خواهم کرد سارا محمدی \| 07:30 PM \| حرف تازه (8)

octobre 18, 2006


	مهر دخترم باران گاهی موهایش دم اسبی ست گاهی سیاه و کوتاه گاهی بلند و خرمایی امروز رفتم دبستان دنبالش همه‌ی بچه‌ها ‌دویدند سمت مادرشان دخترم باران موهایش بور و سیاه و خرمایی کوتاه و بلند فری و صاف و دم اسبی بود خیلی حرف داشتیم دخترم باران مهربان است دیر رسیدم خانه شانه‌هایم خیس ِ باران بود سارا محمدی \| 09:36 PM \| حرف تازه (14)

octobre 01, 2006


	Mystify لباس حریرِ شرابی‌ پوشیده می‌رقصد سالن می‌چرخد گرد او: Like a flower bending in the breeze" "Bend with me, sway with ease فنجان چایت را دو دستی گرفتی می‌گویی مراقب میز باش یعنی قندان و قلم‌دان و فرهنگ فارسی می‌خندد آشوبی معادل demystify را پیدا نمی‌کنی می‌تواند یک اجرا برایش داشته باشد کلمه می‌خواهی می‌گوید تنگ است می‌گویی تنگ قشنگ است می‌پرسد حریر چطور؟ یک نت کمرش را می‌گیرد می‌بردش میان دست‌هایش نگاهت می‌کند کاش معادل پیدا نکنی خیلی جذاب شده‌ای نه این کار را نکن می‌خواهد برقصد با همین حریر شرابی‌اش Song: Sway Lyrics سارا محمدی \| 02:14 PM \| حرف تازه (9)

septembre 29, 2006


	مسافر در فاصله‌ی دو پرواز پاریس- تهران تهران - دهلی چمدان سنگینش را کنار مبل راحتی‌ی من زمین گذاشت در فاصله‌ا‌ی کوتاه میز را چیدم نفهمیدم مشغول چه کاری‌ست رفت هر لحظه در قوطی‌ی چای لای حوله‌ها کتاب‌ها پشت قاب عکس گلدان کلمه‌هایی منفجر می‌شوند مین گذاری! دست‌های من توانایی‌ی خنثی کردنشان را ندارند تسلیم شده‌ام دیر اما درست وقتی مسافر با بودا عکس یادگاری می‌گرفت و نمی‌دانست صدای انفجار در این خانه قطع نمی‌شود سارا محمدی \| 02:02 PM \| حرف تازه (9)

septembre 11, 2006


	آن نگارین ِ چربدست استاد* زنی که تنهاست زیبا هم اگر باشد خاطر جمع! تنها تکیه می‌دهد به دیوار ِ زمان و آواز می‌خواند * داستانی نه تازه ...همچنین در گشاد و شمع افروخت آن نگارین ِ چربدست استاد گوشمالی به چنگ داد و نشست پس چراغ نهاد بر دم آب هرچه از ما به یک عتاب ببرد داستانی نه تازه کرد آری آن ز یغمای ما به ره شادان، رفت و دیگر نه بر قفاش نگاه از خرابی‌ی ماش آبادان دل از ما ولی خراب ببرد! نیما، فروردین 1325 سارا محمدی \| 12:19 PM \| حرف تازه (6)

juillet 30, 2006


	قرمز ِ تنها در خاورمبانه دیگر نمی‌شود خوابید... یک کابوس است می‌دانم ولی به تمام رنگ‌ها تقدیم می‌کنم قرمز را از زمین بلند می‌کنند می‌گذارند روی برانکار برانکار را بلند می‌کنند می‌گذارند توی آمبولانس روی آمبولانس هیچ علامتی نیست نه صلیب نه ماه نه ستاره خیلی دورم فریاد می‌کشم صبر کنید صبر کنید صبر کنید درها بسته می‌شوند آمبولانس حرکت می‌کند آژیر می‌کشد قرمز، هیچی قرمز، هیچی قرمز هیچی سارا محمدی \| 01:26 PM \| حرف تازه (35)

avril 07, 2006


	کو محتسبی که مست گیرد (تمرین در اندیمشک) حالا که خط کشیدند زمین را حالا که پیشِ چشم ما یارکشی کردند باشد ... نیم‌کت ذخیره‌ در کار ما نیست با برانکار از زمین بیرون می‌آییم بگذار روی ما خطا کنند جز به جرزنی برنده نیستند زمین می‌داند حق با برنده نبوده هیچ وقت با احساس ما بازی کنند به تو گل بزنند چشم مستت را تو فقط نبند تیم ما پیراهنِ مارک‌دار نمی‌پوشد بی سپانسر حال می‌دهد بازی یک بازیِ تمیز تمیز یعنی قشنگ بی‌هوسِ گل زدن خراب یعنی ما که یک زمین بیشتر نداریم بهترین دروازه‌بانت می‌شوم بی‌خط، بی‌نشان خلاص سارا محمدی \| 03:23 PM \| حرف تازه (17)

février 13, 2006


	آدم‌های کمی عاشق می شوند کرور کرور بچه هر روز صبح از گرسنگی می‌میرند سیاستمداران با زندگیِ کرور کرور آدم بازی می‌کنند کرور کرور روزنامه‌نگار فریاد می‌کشند کرور کرور آدم نامه می‌نویسند، امضا جمع می‌کنند کرور کرور آدم دل هم را پاره می‌کنند کرور کرور آدم اشک می‌ریزند کرور کرور آدم همبرگر دوست دارند کرور کرور آدم بازی‌های زمستانی را تماشا می‌کنند کرور کرور آدم برای بالرین‌ها دست می‌زنند کره‌ی زمین خیلی بزرگ است فردا صبح کرور کرور آدم بیدار می‌شوند می‌روند خرید نان و شیر و عسل می‌خرند روزنامه و دستمال کاغذی می‌خرند کرور کرور آدم... و یک قصه از شايان الهامی در خزه «بچه که بودیم، توی تیم فوتبال ما یک دختر بازی می‌کرد» سارا محمدی \| 11:38 AM \| حرف تازه (17)

février 07, 2006


	پنجره‌ی هتل چراغ‌ها تا لب دریا روشن زیر هر چراغ نیمکتی و زوجی صدای آرامِ دریا، همهمه‌ی توریست‌ها و نسیم ساحلی آرامشِ عمیقی است توریست‌ها شکلِ خودت هستند،بی‌خواب بی‌قرار پیِ چیزی می‌گردند دنیایِ شگفتی است حس می‌کنی تمام عمر توریست بوده‌ای سارا محمدی \| 09:51 PM \| حرف تازه (6)

janvier 13, 2006


	شیشه‌های شکسته‌ی آبی چه کسی فنجان‌ها را می‌شکند ؟ چرا خانه پر از شیشه‌های شکسته‌ی آبی است ؟ چرا مچ دستت کبود است ؟ مدام می‌پرسد... من آن‌ها را نشکسته‌ام برو یک کتاب فیزیک بخر فصل تغییر ناگهانی فشار را بخوان برو پی متافیزیک من چه می‌دانم پشت در گوش می‌ایستی می‌پرسی به چه کسی می‌گویی آرام باشد چرا گفتی می‌توانید با هم دوست باشید در را باز می‌کنم می‌لرزم می‌خواهی دیوانه‌ام کنی نمی‌فهمی چقدر تنهاست سارا محمدی \| 03:23 PM \| حرف تازه (9)

décembre 08, 2005


	کارمند رسمی خیابان‌ها تمام نمی‌شوند تشییع جنازه در این خیابان‌ها تمام نمی‌شود نام برادرِ من می‌شود این خیابان، برادرِ من گاهی ماموریت می‌رفت، ماموریتِ برادرِ من تمام شده است عکس: محمد خیرخواه سارا محمدی \| 01:41 PM \| حرف تازه (18)

décembre 03, 2005


	روز بی‌همتا خورشید مثل همیشه است بد پول در می‌آورم مثل همیشه زن همسایه دارد جیغ می‌کشد کمی زودتر از همیشه چند دقیقه دیگر می‌دانم شوهرش در را می‌کوبد می رود مریم زنگ می‌زند می‌خواهند اخراجش کنند می‌رقصم آواز می‌خوانم: " دیگه اون دوس نداره باسه من گل بیاره..." چند فن جادوگری یاد گرفته‌ام رادیو می‌گوید آن‌ها به ما عدالت می‌دهند صبحانه‌ام تمام شد حالا روز عجیب و بی‌همتایی را آغاز می‌کنم یادداشت دوازده آذر هشتاد و چهار، کوچه باران سارا محمدی \| 11:33 AM \| حرف تازه (6)

octobre 06, 2005


	تلفن زنگ می‌زند صدایش نخ نما و چرک حرف می‌زند از گلف و جنبش زنان نمی‌شناسمش اشتباه گرفته‌ من از این جا رفته‌ام کجا را می‌خواهید آقا!؟ سارا محمدی \| 02:00 PM \| حرف تازه (11)

octobre 04, 2005


	بی دلیل می‌ترسم مانند یهودیان پیر که صدای چکمه‌ها راه‌پله‌ها را پرکند و با پستی به اردوگاه بکشانند مرا می‌دانم سرانجام یک نفر می‌فروشدم پول خوبی می‌گیرد بسیار هم خواهد گریست ما هر دو مانند کودکان یهودی‌زاده یا هر آدمی بی‌گناهیم سارا محمدی \| 08:35 AM \| حرف تازه (14)

août 22, 2005


	اخبار ساعت بیست و دو مومیاییِ یک مرد متعلق به قرن‌ها قبل کشف شده‌است مردان زمین نگرانند کسی نمی‌خواهد باستان شناسان فاش کنند این مرد قلب داشته‌است سارا محمدی \| 10:51 PM \| حرف تازه (13)

août 12, 2005


	آبیِ خیسِ قهوه ای بال‌هایم را بدهید می‌خواهم بروم ساحل با خیس مو‌هایم بر سنگی تا ته شب منتظرش باشم بال‌هایم را بدهید دیسکویِ دریا قرار دارم نمی‌رقصد با هیچ کس او صبورِ یک پری دریایی است بال‌هایم را بدهید بال‌هایم را بدهید می‌خواهم اسیر رویاهای کسی شوم وقتِ وقت است سارا محمدی \| 11:34 PM \| حرف تازه (17)

août 02, 2005


	گنجشک کوچولوی تنهایم شاید آن‌ها درست می‌گفتند تو بد بودی بی آن که بفهمی گناه‌کار بودی آن‌ها کشف کرده بودند ماتیک و موسیقی و دویدن در باد را دوست داشتی زیاد می‌خندیدی شاید درست می‌گفتند چقدر پچ پچ کردند به زحمت و سختی افتادی برای دروغ گفتن برای به قشنگی فکر نکردن برای... دیگر شک ندارم آن ها درست می‌گویند تو بدی خیلی بدتر از آن چه خیال می‌کنند خیلی خیلی بد رنج کشیدی کار ساده‌ای نبود دوستت دارم همیشه سارا محمدی \| 09:44 AM \| حرف تازه (25)


	... ندیدمت هیچ و همیشه دلتنگم سارا محمدی \| 01:13 AM \| حرف تازه (4)

avril 13, 2005


	یک غزل از قرن هفتم شیر دوش را باز می‌کنم کف حمام آبی شده‌است آبی روشن پلیکان . . . سارا محمدی \| 06:01 PM \| حرف تازه (11)

février 16, 2005


	دوستت دارم به تو خواهم گفت در آواز گنجشکی کنار پنجره‌ات در نگاه گربه‌ای که برایش شیر می‌گذاری یا پینه دوزی که از کاهویت پرمی‌کشد می‌رود دوباره پیدایت خواهم کرد به تو خواهم گفت دسته: ( نه چندان شاعرانه ) سارا محمدی \| 12:40 PM \| حرف تازه (6)

février 02, 2005


	درونی نکردن توی نی شیرش فوت می‌کرد یک زن پنجاه‌ و دو ساله هفت نوه داشت موهای رنگ نکرده یک خانه‌ی تمیز و مرتب شام شب را آماده کرده‌بود می‌گفت دوست دارم همیشه خیلی دوست داشتم حباب‌ها قشنگند سارا محمدی \| 04:33 PM \| حرف تازه (17)

décembre 02, 2004


	مردان خیابانی ای که منظور ببینی و تأمل نکنی گر تو را قوت این هست مرا امکان نیست درد دل با تو همان به که نگوید درویش ای برادر که تو را درد دلی پنهان نیست (سعدی) همه جا هستند در ادراره‌ها دانشگاه‌ها وزارت‌خانه‌ها دادگاه‌ها کارت که گیرمی‌افتد پیدا می‌شوند از چراغ جادو آرام و بی‌صدا بیرون می‌آیند گاهی یک شماره تلفن کنار چک پول گاهی دست بچه‌ات را می‌کشی بروی پی کارت کسی پایش را لای در رحمت می‌گذارد و صدایش را شبیه پرپر زدن فرشته‌ها می‌کند همه جا هستند خیلی هم نگران هستند نگران زیاد شدن زنان خیابانی سارا محمدی \| 09:42 PM \| حرف تازه (16)

novembre 12, 2004


	ابو عمار فلسطین! فلسطین! فلسطین! نام کوچک توست؟! نام فرزندت؟! نام زنی که دوست داشتی؟! نام کجا؟ جایی که خاک شدی! فلسطین! فلسطین! فلسطین! نام خاکی... خاکی که زنده‌گان را می‌بلعد. مرده‌گان را زندگی می‌بخشد. سارا محمدی \| 11:27 PM \| حرف تازه (11)

novembre 01, 2004


	همه چیز رو به راه است آرام آرام همه چیز را یاد گرفتم باورت نمی‌شود یاد گرفتم شب‌ها بخوابم! با یک آرامش بخش هر ماه یاد گرفتم برای دیوار چای بریزم حتا وسط حرف‌هایش بلند نمی‌شوم یاد گرفتم بدون کمک کسی از چهارراه‌ها بگذرم نگرانم نشو همه چیز را یاد گرفته‌ام مثل کوری که عصا به دست سر به زیر تنش را جمع می‌کند که به چیزی نخورد راه رفتن در این دنیا بدون تو را یاد گرفتم سارا محمدی \| 09:41 PM \| حرف تازه (10)

septembre 29, 2004


	وبا شهر آرام است! با قائم مقام هایی سرگردان که دستمال هایی آماده تپاندن در گلو در دست دارند. دکتر ها می گویند دهانتان را با پارچه تمیز ببندید... سارا محمدی \| 02:11 PM \| حرف تازه (13)

juillet 19, 2004


	بله پدر خودش را مشغول چراغانی کرده‌بود مادر به آینه گیر داده‌بود که موج دارد لباس عروس تنگ بود حلقه را یادشان رفته بود بزرگ کنند دسته گل هیچ بویی نمی‌داد لبخند‌ها زیر پا مثل نقل له می ‌شدند عمه‌ خانم مردن ماهی قرمز را به فال نیک گرفت آخوند پایش به شمعدان خورد شمعی که در عسل خاموش شد بوی بدی راه انداخت سرانجام با تف و صلوات حلقه به انگشتانت رفت خیره بودم جیب‌هایم پر از دستمال شده‌بود حواسم هیچ پرت نمی شد انگشتانت! سارا محمدی \| 10:02 PM \| حرف تازه (7)

juillet 02, 2004


	پارک ممنوع هی پسر! اگه فقط ده دسته گل بفروشم شب معرکه‌ای دارم یه وانتی پیدا می‌شه و می‌پریم بالا و چی؟ بالا شهر! یه سینما می زنیم تو رگ این نیکی خانوم به ابوالفضل جیگره! فکرشو بکن صورت ماهشو می‌بینیم براش سوت می‌زنیم دخترا بر می‌گردن شایدم فحشمون دادن! کی می‌دونه ما کی‌ایم شام چی می‌خوریم شب معرکه‌ایه راستی! بدبختی‌های ما امانت پیش شما اگه خوش داشتین تا صبح غصه بخورین! چی وایستادی نگاه می کنی! چراغ سبزه بفرمایید مستقیم. ‌ سارا محمدی \| 09:12 PM \| حرف تازه (14)

juin 11, 2004


	دل صنوبر لیوان به سادگی افتاد به سادگی شکست موزاییک ها گفتند ای وای، دوباره حالش غریب شد! کاسه بلور لبه آبی از روی میز خم شد: نوبت من همین روز هاست دوستان! دستش را ناخودآگاه کشید روی خرده شیشه ها باز ساده نبود جمع کردنشان اما پایه میز به تمسخر گفت: دوباره می برد دستش را بس که خام است این! تنگ قدیمی فیروزه ای سر چرخاند: ای بابا! ما که بیهوده سوختیم بگذار گذر خود مزه کند! گل سرخ خشکیده داخل تنگ شانه بالا انداخت: جسارت آنچه بر سرش می آورد باید داشته باشد! دختر زیر لب آواز می خواند: جور از حبیب خوش تر کز مدعی رعایت سارا محمدی \| 01:15 PM \| حرف تازه (12)

mai 27, 2004


	مژده مژده را می شناسی؟ مژده سبزه است با چشم های میشی نه تو مژده را نمی شناسی! گرچه او هزار تا دوست دارد با نمک است و تند تند حرف می زند نه اگر هم ببینیش حتما نمی شناسی اش دستش را می برد زیر پلکش گاهی و تری آن را سریع پاک می کند هر هفته به تمام دوستا نش زنگ می زند مژده زیر مقنعه موهای مشکی اش اعصابش را خراب می کند مژده را نمی شناسی تو بچه های زلزله بم او را خاله مژده صدا می زنند شبها منتظر زنگ تلفن او می شوند و می دانند هر جای دنیا باشد آخر هفته یک دفعه می پرد وسط چادر با یک عالم هدیه و اسم کوچک هیچ کس یادش نمی رود. سارا محمدی \| 12:13 AM \| حرف تازه (13)

mai 12, 2004


	زنده باد ما آزادیم آزادیم روزنامه بخریم آزادیم تمام تیترها را بخوانیم خبر اعدام این هفته نرخ گوشت وضع آب و هوا ما آزادیم بر علیه خودمان دوستانمان حرف های عجیب بزنیم آزادیم کتاب های چاپ شده را بخوانیم بگوییم پرنده قشنگ است زندگی روبراه است خیلی خوب است ما آزادیم سارا محمدی \| 07:02 PM \| حرف تازه (17)

mai 09, 2004


	ما را که برد خانه مگر زندگی چیست! دزدگیر یک خانه آخر شب آبی، سیاه آبی، سیاه آبی، سیاه بی آنکه دزدی در کار باشد کشیدن پرده خاموش کردن چراغ و به راه افتادن یک سایه سرگردان در آغوش نجیب شب صدای گذشتن یک قوطی خالی از جوی آب زندگی! برداشتن چند تکه شیشه شکسته از راهی که رهگذرانش را نمی شناسی ساده است زندگی چون بله گفتن به کسی که تو را به رقص دعوت می کند زندگی چیست! خط ترمزی که از بزرگراه بیرون می زند تصادف ناگهانی یک ماشین با درختی کهنسال ضبطی که روشن مانده " تو مثل گلی ... " به هم پیچیدن دو قصه قصه کوتاه شدن شعر شدن و دیگر هیچ سارا محمدی \| 04:32 PM \| حرف تازه (11)

mai 07, 2004


	پشت درها آواره در راه پله ها ممکن است گرسنه مانده باشی بدتر از آن سردت هم باشد اما اگر فکر کنی خیال کنی حتی کسی آن سر دنیا شاید که دوستت دارد -گر چه اصلا هم به یادت نباشد- روی یک پادری نازک توی پاگرد خوابیدن کار سختی نیست سارا محمدی \| 12:05 PM \| حرف تازه (7)

avril 27, 2004


	مساله این نیست! گربه کوچولو زباله‌ها را باز می‌کند دنبال گوشت نه جند تکه پلاستیک می‌خواهد نه سقف نه الفبا نه لبخند چشم‌هایش در شب می‌درخشد اگر می‌توانی فراموشش کن! سارا محمدی \| 01:17 AM \| حرف تازه (15)

avril 20, 2004


	زندگی "ماهتاب خانم مرده است" این را جایی می خوانید و ماهتاب خانم را به خاطر نمی آورید. شب های درازش کوتاه می شود و رنگ رد پایش از خاک می پرد. آینه هم وصایای او را از یاد می برد، چون ماهتاب خانم حتی زبان مادری اش را هم خوب حرف نمی زند. از به تته پته افتادن های او وقت تعریف کردن رویا هایش آسوده می شوید، و قلبش دیکر برای چیزهای ساده تند نمی زند آدم ها هم دیگر برای ختده چیزی پیدا نخواهند کرد. ماهتاب خانم شبی از همان راهی که آمده از روی نور ماه بر آب پابرهنه، بالش به دست می رود به سمت یک خواب راحت و حرف و حدیث ها تمام می شود. سارا محمدی \| 10:37 AM \| حرف تازه (5)

avril 11, 2004


	کارگران مشغول کارند! آبی کم رنگ می شود کم رنگ تر می شود کوه در مه فرو می رود آرام آرام باران می گیرد گونه هایم خیس است به چهارراه نگاه می کنم تو رفته ای سگی آن طرف پیاده رو خود را می لیسد زباله ای از طبقه دوم پرت شد پیرمردی که از توالت عمومی آمده با دکمه شلوارش کلنجار می رود ساده است فهمیدن اینکه آدمی می تواند در چهارراهی تمام شود همین حالا پیرمرد دکمه اش را بست باران تند شده باید راه افتاد نه به خاطر مبارزه ای بی امان با سرنوشت یا بدی ها یا هر چه آخر آدم خیس که بشود صدایش می گیرد یکی دو آواز قشنگ بلدم فردا سپیده دمان دوست دارم بخوانمشان. سارا محمدی \| 10:46 AM \| حرف تازه (22)

avril 08, 2004


	راه شیرین هر سنگی در راه چشم توست به پای پیاده آمدگان و نگاه معصومانه ی پرسش وارت: پرهیزگار بوده ای؟ راستگو بوده ای؟ گام ها می دانند این راه ها کوه بودند سنگلاخ هایی بی گذر به اشکی راه گشتند به آهی رام گشتند و زمین بوسه زن بر گام ها زمزمه می کند: راه را رعایت کن! فرهاد را به دل بسپار! سارا محمدی \| 11:06 AM \| حرف تازه (9)

mars 31, 2004


	مات هر جا سر بزند بر روی تمام خاک ها ، خشکی ها دنبال می گردد فرزندت ... مرهمی، پمادی، روغنی خوب می شود آیا دست های خشکت ؟ چیز دیگری هست اما که سال ها از ساحل این دست ها کیش شده عشق. سارا محمدی \| 07:48 PM \| حرف تازه (11)

mars 25, 2004


	سلول های زنده ی ِ بدن ما کاش می شد حال محبوبه یا کاوه و هستی را پرسید از مورچه افقی سبز را با قدم های نمکینش رد می کند از عمودهای آهنی بی وقت ملاقات مورچه! مورچه یِ زیبا مورچه یِ آزاد سال نو مبارک سارا محمدی \| 10:54 PM \| حرف تازه (11)

mars 08, 2004


	آه تلخ تلخ تلخم بی شکر بی شیر فنجانی لب پر بر میز کافه ای که در تقویم تو نشانی اش بس که بلند می گرید تمام روز ها را گذاشته روی سرش سارا محمدی \| 11:58 PM \| حرف تازه (12)

février 28, 2004


	می رویم این حوالی بدویم کاهنان معبد اورشلیم من زانو می زنم به زاری التماس می کنم به نام خدای شما که بر زبان نرانم چه کسی از آن سوی محراب اورادی از کتاب را خواند صداهای موهوم نیمه شب های دیر را نیز قسم می خورم هرگز نشنوده ام! اجازه اش را بدهید سوگند می خورم تا درخت خرما بیشتر نرویم قبل از غروب مریم به معبد باز خواهد گشت سارا محمدی \| 05:02 AM \| حرف تازه (8)

février 25, 2004


	مرد آخر، مرد گرم شب بود چهار مرد گنگ و خمیده گرد آتشی بی جان جمع بودند مرد اول گفت شبی میان موج ها، طوفان ها نهنگی را دو نیمه کرده است مرد دیگر گفت در بیابانی دور سه حرامی را به یکی مشت پولادی بی نفس کرده است مرد سوم گفت دراز گیسو ترین زن قبیله را پشت کوه ها برده است مرد آخر ساکت بود باد می آمد سرد بود ماه پشت ابر بود سارا محمدی \| 11:07 AM \| حرف تازه (9)

février 19, 2004


	و ناگهان همه چیز آشکار شد نتوانستم سر انجام تو را تمام ببخشم و ناگهان آشکار نکنم که هرگز مرا دوست نداشته ای چه بی رحمانه صغرا ، کبرا ها پشت هم ردیف شدند و دستانت باز شد باورش مرا هم شکست که این همه نمی دانستم تنها بوده ام هزار سال زنگ زده بودم تنها حالت را بپرسم چرا به سادگی همه چیز را فهمیدم آنچه این سال ها گفته بودم نمی دانم سارا محمدی \| 01:51 PM \| حرف تازه (10)

février 17, 2004


	در و ديوار مي هراسم از خويش از قلبت كه شروع كند به زدن سرشار و پر اميد در اين خانه خراب را سارا محمدی \| 12:22 AM \| حرف تازه (7)

février 06, 2004


	خواب‌گاه ــ بیداری مریم؟ ــ بگو دختر! ــ خیلی خسته‌ام ــ کارت زیاد است می‌دانم ــ امروز در کافه‌ای دیدم‌اش گفت خسته‌کننده شده‌ام ــ همین جمله را گفت؟ ــ نمی‌دانم درست نفهمیدم حس‌اش این بود انگار ــ متأسف‌ام دختر پیش می‌آید گاهی ــ کلافه‌ام اما خستگی می‌کشد مرا ــ شاید نظرش برگردد ــ چه می‌گویی؟! ــ آدم است دیگر ــ جدی ممکن است؟ ــ خب شاید دوباره با تو بلرزد ــ چه‌قدر ابله‌ام خب حتماً ممکن است ــ حالا دیگر بخواب ــ راستی مریم! ــ دیگر چه می‌گویی؟ ــ صبح موهای‌ام را می‌بافی؟ ــ اگر همین حالا بخوابی ــ باشد ــ مریم! ــ جان‌ام کوچولو! ــ با روبان آبی ها... ــ باشد با روبان آبی ــ حالا بخواب بلور خانم! سارا محمدی \| 11:42 AM \| حرف تازه (10)

janvier 29, 2004


	سیلی کهکشان راه شیری این همه سنگینی وحشی این همه رنج بی دلیل چرا تحمل می کنی مرا زمین خیره سر؟ گام هایم تو را از چرخش باز نمی دارند! بی رحم ستم پیشه ! زمین حکیمانه زیر چشمی بی آنکه از سرعتش بکاهد گفت: مرا تنها بلعیدن مردگان رواست. و در سیر خود فرو شد سارا محمدی \| 04:12 PM \| حرف تازه (11)

janvier 07, 2004


	سمن بویان صورتم را با همان حوله خشک می کنم خیس می شود غورت می دهد هق هق شانه هایم را آینه دوباره آنجا می وزند مو هایت سارا محمدی \| 07:33 PM \| حرف تازه (10)

décembre 29, 2003


	خرمای بم حالا گيريم صد کاميون پتو پنجاه هواپیما کفش ده ميليون بطری آب تو که دیگر گرم نمی شوی تو که دیگر توی اين خاک ها نمی دوی و ديگر کسی شب صدا نمی زند مامان آب