که ایام میرود
تعطیلات
مثل یک ایستاده در باد
شمعدانی شمعدانی است
آخرین بار موهایت را بافته بودی
افتخار
شادی
بهمن
چه آتشی
برگردان، احمد پوری (5)
دست منه بر دهنم (4)
فروغ فرخزاد (4)
غاده السمان (3)
ترانه (1)
نیما یوشیج (1)
اوکتاویو پاز (5)
شاعران ديگر (36)
رسول یونان (9)
یک نوشته، سارا (94)
شعر، سارا (284)
نه چندان شاعرانه، سارا (95)
شهاب مقربین (5)
شمس لنگرودی (7)
قصه - شعر، سارا (3)
(1)
تجدید نظر مستمر در آرای خود
نصفه شبی فکر کردم حسن یوسف بزرگ شده و جایش تنگ است، برداشتم شاخههایش را کوتاه کردم گذاشتم توی کوزهی عزیز، مادربزرگم که از زیرزمین خانهی نظام آباد سال هزار و سیصد و هشتاد و دو برداشته بودم، بعد فکر کردم نکند خشک شود پس از آن عکس گرفتم، خانه تاریک بود، گذاشتمش کنار آباژور روی مبل، درست نمیایستاد فکر کردم زیرش کتاب بگذارم یک کتاب از کتابخانه برداشتم، جست و جوی همچنان باقی، زندگی نامهی فکری و خودنوشت کارل ریموند پوپر، چاپ اول نود و دو، یاد کلاس فلسفهی علم دکتر پایا افتادم و فکر کردم جزوههایش را کجا گذاشتهام، یادم نیامد، کتاب را باز کردم دیدم چاپ تهران پاییز هشتاد است و آن سالها با مداد نارنجی یک خطهایی کشیدم زیر بعضی جملات: " پوپر التزام به عقل و عقلانیت را بیشتر از آن که عقلانی بداند، اخلاقی میبیند چرا که این امر بیشتر الزامات اخلاقی به بار میآورد تا عقلانی" چند صفحه پیش رفتم : "چه چیز را باید کنار گذاشت و چه چیز را باید نگه داشت، مساله این است" (هو لافتینگ) تا صفحهی هفتاد و سه دوام آورده بودم و کتاب را با یک پرسش که با مداد سبز خودم برای خودم مطرح کرده بودم بسته بودم پرسشی که همین چند روزه درگیرش بودم: وفادار به چی ؟
به همه خیانت می کنم/ تا به تو وفادار بمانم...
بشینی کنار حسن یوسف
و به خاطرات لطیفش وفادار باشی
انتظار قشنگیه!
dooste nadide va mehrabane man
dar in matlabetoon ba eltezam sokhan aghazideh boodid va be yekbare dar porseshe akhar az vafadari sokhan midarid
midanid ke beyne in 2tafavot hastesh
...
hanooz montazere yek gap ba shoma hastam
be blog sar bezanid sheri az khodam gozashteh-am anja
این جنبش سر باز ایستادن ندارد
این جنبش تا آخر ایستاده است
این جنبش هزینه های بسیار داده است
ما بسیاریم و از این بادها نمی لرزیم
این جنبش وامدار کس یا کسانی نیست بلکه برخواسته از دل مردمی است که در تمام این سالهای ظلمهای بسیاری در حقشان روا گردیده است
این جنبش خونهای بیساری داده است و هرگز نخواهیم گذاشت پایمال گردنند.
وفادار به خود
...
وفاداري به حسن يوسف جدا از وفاداري به خود نيست.
سلام
نمیدونم چه شد از اینجا سر در اوردم
خیلی خوشم اومد ..از اینجا
لینک کردم تا همیشه بیام و بخونم مطالبتون رو
خلاصه اینکه با اجازه...
سلام سارا جان
اين عكس به نظرم عالي است!
...............................
سلام تبسم جان
خوب باشی
هر کجا
سارا
shayad nazdik be 5 sale ke man daram ba webloge to zendeghi mikhoonam vali hich vaght jesarate harf nadashtam vali....!to
paki mesle hossne yusofet paki ye fereshteye kocholo ke shayad man nemibinamesh ama midoonam ke hast
bash saraye man baraye hosne yusofet bash beghiresh baghalet seft va velesh nakoon mesle gholdone yasse man
.....................................
مهربان عزیز
سپاس گزار نگاه خوبتان هستم
و شرمنده میشوم بسیار
ممنون که برایم نوشتید
با مهر
سارا
تو از آن مراقبت می کنی ... جایش را عوض می کنی ... شاخه هایش را کوتاه می کنی ...
همه ی کتاب های آن کتابخانه را هم اگر لازم است زیر ان می گذاری که صاف بایستد و بزرگ شود ... و شاید حتی کاغذهایی که رویشان می نویسی ...
و روشنایی و تاریکی ات زا طوری تنظیم می کنی که تنها برای او مناسب باشد
اگر خشک شود ... اگر استعداد ان را دارد که خشک شود ... می شود.
من از خودم می پرسم: استعداد خشک شدن... آن تمایل نهفته و قدرتمند به ویرانی ... در آن هست؟
لیلای لیلی
..................................................
لیلای زیبای من
دلم میخواهد برقصیم
با هم
تنها برای او مناسب باشد
همه ی کتاب ها اگر لازم باشد
لیلای زیبای من
سارا
مرا تبار خونی گل ها به زيستن متعهد کرده است
تبار خونی گل ها، می دانيد؟
عکسات حرف ندارن.
شاید به دیوانگی . فقدان عقل معاش. شاید.
ادامه:
مي دانم اين حس براي اين به وجود مي آيد كه هيچ چيز به ما وفادار نمي ماند؛ نه زندگي، نه آنچه كه در زندگي هست، نه آنچه كه دوستش مي داريم. اما در اين نبرد نابرابر، اگر با همان سلاح با زندگي رو در رو شويم، شكست مان قطعي ست. اين انتقام نيست كه از زندگي مي گيريم، استقبال شكست است، رفتن به سمت پوچي و مرگ است.
اگرچه سرانجام خواهيم شكست، اما بگذار تا پيش از آن چند صباحي احساس پيروزي كنيم.
جز اين چاره اي نيست، اگر قرار نيست به زندگي خاتمه دهيم.
وفادار به حسن يوسف ات، وفادار به كوزه ي عزيز مادربزرگت، وفادار به پرسش هايي كه در جستجوي معناي زندگي ات هستند، وفادار به هر آنچه كه دوستش داري و زندگي ات را معنا مي دهد، حتا اگر به دستش نياوري، وفادار به خود زندگي، وفادار به خودت. اگر وفاداري نباشد، زندگي جز سرگرداني نيست. بهتر نيست كه خاتمه اش دهيم؟
مدتها بود که اینجا نیامده بودم ، نگران بودم که وقتی آدرسش را می نویسم هنوز هست یا نه ؟ جواب سوال را نمی دانم ...اما می دانم که این روزها به سکوت وفادار نخواهیم بود
به خودت.
::::::::::::::::::::::::
فکر کرده بودی
محکم و سریع پاسخ دادی
حرف خوبی است
اما
حسن یوسف چی ؟
....
سارا