بنویس

avalin bare blogetoono mikhoonam
hamintor oomadam payeen ta be in yeki residam
kheily ziba va amigh bood.......

بنویس بنویس بنویس بنویس

فشنگ های آنها مشقی نیست
قلم های ما نیز

از تو سپاسگزاریم

بنویس...اگر نشد فریاد بزن...اگر نشد زمزمه کن...اگر نشد...به خاطر داشته باش تا روزی سیل شود

سلام
از خوابگرد به اين جا رسيدم و لذت بردم. مي توانم خواهش كنم كد اين موسيقي را برايم ايميل كنيد؟
در عصر لذت هاي اندك و دور از دسترس، شنيدنش لذت بخش خواهد بود.

این تکه از نوشته‌ات «بنویس / آن‌ها همه چیز دارند / نوشتن نمی‌دانند / بنویس / سرگردانشان کن» مرا یاد این متن انداخت:
«««مثلا مهدی نصیری که هفته نامه صبحی داشت و یک مدت هم رییس کیهان بود، دقیقا این طوری می اندیشید. یادم هست عقیده اش این بود که الان پهنه ادبیات ما در دست سکولارهاست و چون ما هنوز کسی را نداریم که در این زمینه قلم بزند پس برای جلوگیری از تخریب اعتقادات جوانان کلا اینها هم باید ممنوع القلم باشند. یعنی تا زمانی که کسی از دار و دسته ما بتواند نوشتن یاد بگیرد ادبیات تعطیل!»»»
برای خواندن تمام متن:
http://hadibayat.blogfa.com/post-238.aspx

ممنون از انرژی درون متن‌ات.
هر چند لحن خسته‌ای داشت.

مرد مختصر.

perfect

سلام
من اولین باره اینجا اومدم
نمی دونم چقدر آدم سیاسی هستی
ولی بعد از اتفاقات چند وقت گذسته این نوشته خیلی بهم چسبید
یاد توالت سوهان فروشی توی جاده قم افتادم
که یکی روی دستمال کاغذیاش با رنگ سبز فقط نوشته بود:

ما همه با هم هستیم

موفق باشی

اگر مثل گاو گنده باشی ،میدوشنت
اگر مثل خر قوی باشی ،بارت میکنند
اگر مثل اسب دونده باشی،سوارت
می شوند...
"فقط از فهمیدن تو می ترسند"
تنها از فهمیدن تو

شریعتی

بنویس... با خونی که می چکد از دستانت. بر قامت تمام دیوارها دردهای بی انتهایت را بنویس... بنویس ما باور داریم جوهری را که قلم آفرینش در وجودت بر جا نهاده

خيلي زيبا بود !
پاينده راهت !

توي قلبت
پررنگ تر بنويس
هرچه را هم باد ببرد
قلبت هميشه با تو خواهد بود
و حت اين ها هم
دستشان
به آن نمي رسد

(يك تشكر بزرگ دارم. اندازه اش را نمي شود كشيد و نوشت. كه اين جا چيزهايي هست، براي وقتي كه غمگينيم. مخصوصن اين روزها... كه بوي اميد كم است. و اينجا خوش بوست... ممنون)
................................................................
:)
ما به هم محتاجیم
سارا

سلام.
بنويس تا نوشتن مي داني.
نوشته هاتون تاثير گذاره.با اجازه لينكتون كردم.

خودش خواست...

منم براش کامنتاشو به نام خودش می نویسم!

بنویس
سرگردانشان کن
نا امیدشان کن ...
سارا ی عزیز ..

چه بنويسيم و چه ننويسيم
چه سكوت كنيم و چه فرياد بزنيم
چه خاطره ها يادمون بمونه چه نمونه
.... هيچ كاري از دست كسي بر نمياد.
من كه مي خوام تحملش كنم.

http://deleanar.blogspot.com/ خوشحال می شم نظر بدین اینم خب یه حرف تازه!!

بنویس
واژه ها می دانند چگونه از لای میله ها بگریزند
بر روی صورت ندا بلغزند
و بر مزار عزیزان روشن شوند
بنویس
به جای آزادی
خون
و شمع

بنویس
سرگردانشان کن بانو

سلام

ممنونم از نوشته های خودت و نقل قولهای زیبای دیگران .حس زیبا و عمیقت رو خیلی دوست دارم
منتظرم

آرزوهایمان را بر آسفالت خیابان ها می نویسیم، بر پاگرد خانه ای در کوچه خورشید، بر آبیِ آسمان، بر آبهایی که به دریاهای بزرگ می روند، آرزوهایمان، ناگفته هایمان را می سپاریم به آب، به روح باران، به هر کجایی که روحی تشنه است و دانایی جاری است.
....
کلام و نوشتن به آرزوها جان می بخشد، آنها را متجلی می کند، بین ذهنها پیوند ایجاد می کند، انرژی بزرگی آزاد می شود.
بنویس دوست عزیز...

متاسفانه جدیدا می نویسن!
مگر این همه دروغ های مکتوب رو نمی بینی؟

درود
بنویس
سرگردانشان کن

ب روزم و منتظر نقدتان خانم محمدی

از اینکه تازه بات آشنا شدم متاسفم.
یک روز ما دوباره کبوترهایمان را پیدا خواهیم کرد و...

ساراي خوبم،
ساراي نازنين!
بنويس...

از آیینه بپرس نام نجات دهنده ات را

بنویس
خاطره ها از یاد نمی روند...

بنویس!