octobre 29, 2008 | چهارشنبه ۸ آبان ۱۳۸۷
سفید
این نوشته را کسی صدا کرد شعر، حالا هر چه بادا باد.
دلم سفید شدهاست
نمیدانم
مثل سیاه سفید
اما فقط سفید
وقتهایی که سیاه سفید میشود
گریه میکنم
خوب میشوم
فقط سفید
اما نمیدانم
مثل سقف
یا دیوار تازه رنگ شده
دل سفید خالی
یعنی چه
پنج آبان هشتاد و هفت
برای نشر دوبارهی نوشتهها و عکسهایم با من حرف بزنید.
وای!
من عاشق اینجام!
به طرز دیوانه وار!
این یعنی خوب؟
...................
آن هم یعنی خوب
این که صد در صد !
سارا
دل سفيد
درست مثل يك صفحه ي فيلتر شده ميماند
ميتپد
اما براي هيچ كس
براي هيچ چيز
سلام:
دل سفيد يعنی وداع با تمام عشق ها ونفرت
ها و ايمان آوردن به فصل پایانی اگرنه ملال .بی تفاوتي.
يه روز يه رفيقی بهم گفت:(( نميدونی خوندن شعر، داغ داغ، چه حالی داره اونم وقتی به این قشنگی باشه))