پشت سر

سارا جان
اين شعر غم انگيزی بود خيلی غم انگيز. دلم میخواست می توانستم خیال کنم که فقط نیروی تخیل ات آن را نوشته و نه خاطره ی تجربه های تلخ

تجربه های تلخ به اضافه ی نیروی تخیل ات البته

اين زن کيه؟

سلام سارا جان !
چقدر ساده و حسی !
خسته نباشين
من به روزم و منتظر شما

سلام:
تداخل موقعيت ها ابهام وزیبایی شعر شما را همزمان بالاتر میبرد.
مثل اتفاقاتی که در صحنه ی سینما رخ می دهد.
مشکل جایی است که خواننده ای نه چندان سریع الانتقال وپست مدرن مثل من بخواهد در این برکه ی خیال انگیز مهتابی غوطه ای بخورد.
به بیانی بهتر وساده تر پناه بر خدا ازلحظه ای که ابهام وسدر گمی زیبایی را در خود غرق کند.

حسین:

سلام:
تداخل موقعيت ها ابهام وزیبایی شعر شما را همزمان بالاتر میبرد.
مثل اتفاقاتی که در صحنه ی سینما رخ می دهد.
مشکل جایی است که خواننده ای نه چندان سریع الانتقال وپست مدرن مثل من بخواهد در این برکه ی خیال انگیز مهتابی غوطه ای بخورد.
به بیانی بهتر وساده تر پناه بر خدا ازلحظه ای که ابهام وسر در گمی زیبایی را در خود غرق کند.

تو دیگر چرا؟ این هم غم از کجا می بارد این روزها؟

نه شعر
نه چمدان
نه خاطره
نه عکس
این من در هیچکدام
جا نمیشود

نمیدونم چرا یاد اون موقعی افتادم که از ایران رفتم اگه می تونستم بهت ناسزا میگفتم....
بد جوری غم دار بود.
یاد این شعر افتادم
شراب تلخ میخواهم که مردافکن بود زورش
که تا يک دم بياسايم ز دنيا و شر و شورش

قصد بی احترامی نداشتم فقط حسم رو گفتم!!!

خوب مهربان
پس بالاخره رفتنی شدی...
...چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی
به شکوفه ها به باران
برسان سلام مارا

راستی قبل از رفتن يه سر به من بزن
بعد به خاطر اون شمعدون های نقره حلالم کن

حرف تازه ای ندارم حرف تازه ای نيست
همان حرف های کهنه زخم های کهنه هی تازه می شوند

منهم دلم تنگ شد يه هو
من اون دستمالم که می کشيدی محکم به ديوار

:)

سلام
من از خیلی وقت پیش
اون موقع ها که اینه رو گردگیری میکردین با ارش
بهتون سر میزدم
خیلی دوست داشتم اون سایتو
تازه پیداتون کردم
خوشحال میشم به وب منم سر بزنین
ممنون

غمگين و انسانی چيزی که من خيلی دوست دارم مرد مصلوبم برگشته يه سری بهش بزن

...

نه مدعی عشقم که افتان وخیزان دل خویشم
بیچاره چشم وهرزه گردیهای سبک سرانه اش
از دور بوسه بررخ مهتاب می زنم
وتنها به نقشی از لبخندت دلخوشم
شبانی، ره گم کرده ام
که گهگاه مرتعی می جویم
تا بره های شعرم را در آن بچرانم
نی دانم کدامین گرگ مرا به
شب زمستانی چمنزارت کشاند
اما می دانم گلی که در زمستان بروید
رنگ وبویی ندارد
ای چشم هرزه گرد کورباش کورباش
در ندیدنهای خود مجبور باش مجبور باش
می دانم که خواهی رفت
می دانم که فراموشم می کنی
می دانم که فراموشت می کنم
برای رفتنت تمام فانوسهای شعرم
را روشن می کنم!...
به پشت سر نگاه کن!....

چرا هيچی نمی تونم بگم جز اين که خيلی خيلی عاليست!

سلام
اجازه دارم لينک بدم؟

دختران کوچه پس کوچه های شهر من
دختران شب همه شوق گشتن
نیمه شب تنها !
شما که زیبا نیستید
کسی به میهمانی تان نمی برد
شما که بی تقصیر کوتاه است
حتا پایتان از دیگری
لنگ لنگان
به دنبال که میگردید ؟
می ایم
می ایم اما
بی هیچ لبخندی .

آه......غم سنگینی است.شاید زمان تسکینش دهد اما التیام نه.دلتنگی دلبستگی ها وقتی می خواهی از آن دل بکنی

سلام
شعرتان - و به گمانم ساير شعرهايتان که هنوز نخوانده ام- زبانی معيار گونه دارد ، روايی و تصوير دار است و ضمنا درک شدنی و لذت بردنی است. و اينها ويژگيهای جريان شعری پيشرو و امروزی از نظر من است.
موفق باشيد