میان تاریکی

براستی کجاست خانه باد؟

سلام سارای مهربان...

رودخانه‌ي من هم خشك شد.
پاگرد خيلي زيبا شده.
سپاسگذارم

باد خونه نداره
باد عاشق بارونه
اين ور می ره اون ور می ره
ابرها رو جمع می کنه
بارون که شروع می شه
آروم وای می سه و تماشا می کنه
و بعد از بارون
عطرآگين می شه و با ناز و ادا
شروع به حرکت می کنه

فروغ را خيلی دوست دارم!

باد پشت آدم رو خالی میکنه!
میدونی که؟!

وبلاگ زیبایی دارید.
ولاگ شما را به فهرست وبلاگهای خود افزوده ام . شما نیز چنین کنید. پیروز باشید.

من اصلا شعر خون نیستم اما شعرات خوبن. من اون خیال نکن ... رو گذاشتم بلستم با اجازه ت . البته با ذکر منبع!

کـــــــــــــــــــــــــــجـــــــــــــاســـــــــت...؟