اعتراف

اعترافت واقعا جالب بود
حس خوبي بهم دست داد
قدرت تشبيه فوق العاده اي داري
موفق باشي

عالی بود. اما با توجه به روز ماه اگر مردی اين را می گفت ديگر چيزی بود. آفرين

زيبا...زيبا..زيبا

سلام سارا
شعر خوبيه
ولی راستش توی اين چند پست کاری نبوده که يه دفعه بگيردم.
الان يه بار ديگه نگاه می کنم تا بهت بگم آخرين باری که از خواندن شعری از تو آسمان رفته ام کی بوده...
"تیک تاک" آخرين بود. واقعن من را گرفت.
اين ها يکی دو تا خوب بود ولی سهمناک نبودند.

خوش باشی

یه روزی اونم به من لبخند زد ، پست پنجره ولی هر دو تو زمین بودیم ، بعد ادان صبح ، از حرم میمدم ، دوباره آشتی کرده بودیم ، حالا دوباره رفته . زمان ایستاده ، همون روز ، همون ساعت

[گل]

منم یه وقتهایی که غصه ام میگیره میرم رو پشت بام و باهاش درد دل میکنم
اما نمیدونم چرا دفعه ی قبل پشت ابرها قایم شده بود و باهام حرف نزد

سلام! سارا...
او کامل بود و من ناقص...
اما غصه نخوردم...
فردا او ناقص شد و من رو به کامل شدن...
.
سبز باشی.

سلام.

شعر زیبای شما مرا یاد قرارهایم با همسرعزیزم انداخت.

مرا هم به عنوان يکی از مشتريان وبلاگ زيبا و پر احساستان اضافه کنيد.

هر روز سر خواهم زد. از اينکه کريمانه شعرهای زيبايتان را در اختيار همه قرار داده ايد سپاسگزارم.

مرسی.

ماه نو را بيشتر دوست دارم چون هنوز جا داره كه رشد كنه و كامل شود و گسترش يابد و پيش از آغاز افول ناگزيرش سراسر سطحش را سرشار از نور مي كند. پائلو كوئيلو

بی نظير بود

.......
ماه گم شده

احسنت! خيلی قشنگ بود
ياعلی

از خستگي نباشد : روز هم مي آيد : كامل ِ كامل ... راستي : دوست دارم از لبخندها و خنده هايم بشناسندم و بشناسمندشان نه از زخم هايم و زخم هايمان ...

مثل هميشه زيبا بود بانو!

صدق من ونيت من يادباد
رفتن حيثيت من يادباد

شبی که خورشید ماه و یکی می شوند قرار دارم.
منتظرم ...

شایان
صحرای رز