پاگرد: ساق گلی*

septembre 18, 2006 | دوشنبه، 27 شهریورماه 1385


	ساق گلی* پابرهنه راه نروید اتفاق افتاده است من هم بیرون بودم گویا فرصت نکرده از اشیا خانه قربانی بگیرد خون اگر بریزد گریبان‌گیر من است جان عزیزانتان پابرهنه راه نروید این خانه شیشه خرده دارد . . . * مهتاب می تراود مهتاب می درخشد شب تاب نیست یک دم شکند خواب به چشم کس و لیک غم این خفته ی چند خواب در چشم ترم می شکند. نگران با من استاده سحر صبح می خواهد از من کز مبارک دم او آورم این قوم به جان باخته را بلکه خبر در جگر لیکن خاری از ره این سفرم می شکند. نازک آرای تن ساق گلی که به جانش کشتم و به جان دادمش آب ای دریغا به برم می شکند. دست ها می سایم تا دری بگشایم بر عبث می پایم که به در کس آید در و دیوار به هم ریخته شان بر سرم می شکند. می تراود مهتاب می درخشد شب تاب، مانده پای آبله از راه دراز بر دم دهکده مردی تنها کوله بارش بر دوش دست او بر در، می گوید با خود: غم این خفته چند خواب در چشم ترم می شکند. نیما یوشیج، 1327 11:51 AM \| شعر، سارا \| حرف تازه (11)