خواهش عمیق

جدا مگه می شه؟ من سعی کردم که اين صفحه را ببندم. آرام و بی خيال.ولی نمی دانم چرا در خيالم آرام نيستی؟!

عاشق
هستيم
و
زندگي
مي كنيم
آرام
و
با خيال...

چرا پازل به نظر من تو بیشتر شبیه تابلوهای ون گوگ هستی تا پازل !!!!

چرا پازل به نظر من تو بیشتر شبیه تابلوهای ون گوگ هستی تا پازل !!!!

سلام
با خواندن اين جملات کوتاه عاشق وبلاگت شدم. خيلی زيبا بود
اگه بخوای می تونيم تبادل لينک داشته باشيم

زخم بال هايش را
پروانه ی قشنگ
با آمدن آزاد و
رفتن بی اندوه
نيافته.
دستانی کنجکاو
بال های بکر او را
لمس کرده است
بی صدا
...

تلخای گفته های مسيح موج می زند در اين شعر.
و نه مگر هر شاعر بزرگی مسيحای اندوه جهان است
؛ اين صفحه را آرام و بی خيال ببنديد؛

نا آرام بازش کردم سارا
آرام بستمش...
جوابی که می بايست قلبم را بفشارد ٬ گرفتم.

بيشتر احساس کردم که ترجمه ست .لحنش رو ميگم اما زيبا بود!

ای بابا دوست نازم ‌پروانه دلش میخواد کمی روی گل بشینه .. اینجا یاد آدم میندازه
که ‌پروانه ها ، سوسکها و ‌پینه دوزها هم شهروند این دنیا هستند. تو هم با خیال راحت رشد کن ، خورشید مراقب توست

نکند بروی ... اين پازلی نيست که تو را درونش بکاوم . من می خوانم برای دل خودم . تکه تکه های دل خودم که انگار شکسته اين جا . درست توی نوشته های تو . کنار همين گوشواره ها ... می گويی خودم را هم نکاوم خانوم ؟ می گويی خودم را هم ببندم آرام و ب... ی ... خ ... ی ... ا ... ل

ديرگاهيست که آرام می آيم و می روم
در سکوت ...

.

آسمانی باشی سارا.

سلام از سایت شما لذت بردم
دوست دارم با شما ارتباط بیشتری داشته باشم .
برام ایمیل بزن
دوستت دارم
صبا id yahoo :saba_salehi2004

من که مدتهاست بی صدا می آیم.. آرام می روم.. هیچی نمیگم

هميشه در سکوت آمدم و رفتم...فقط تازگيها کمی کلمه گفتم...

....
!!!!
؟؟؟؟
نوچ اين جوری نيست !

هيچکسی نميتونه اينجا بياد بعدش سريع ببنده و بره. اينجا آدمو مسحور خودش می کنه. شاد باشی.

سينه هامان عريان..

سلام...

من سالهاست که می آيم و می روم...

و چيزی نميگويم.... جز گاهی

زيبا می نويسی .. و هرگز نميشود که نيامد... ميشو د آمد و آرام رفت.. ولی نميشود ..نيامد...

اين را نخواه...

که بی پاگرد...ووو...

سارای پاگرد.. بنويس ...

که زيبا مينويسی...

می دانی که اين آمد و شدها تصادفی نيست.بيش از اين ديرينه است.از سر اجبار نيست.می دانی که عزيزی...
برايت هزاران رنگ را آرزو دارم.همان رنگهايی که در سفيد و سياه خلاصه می شوند.ولی رنگند.ولی هستند.
هميشه آمده ام و باز هم خواهم آمد.نه برای بازی با پازلی هزار قطعه و نه از برای بی خيالی.می آيم تا تو را ببينم.می بينمت آرام می شوم گاهی غر می زنم و مي روم و باز می آيم و ...

گویا خواب ز چشممان رفته..

اوکی ! تازه کور رنگ هم هستم ! صفحه کامنتم محکم می بندم تا لجت در آد !

در کودکی شيفته پروانه ای شد
در پروانگی
میخکوب کودکی .
( یک ناشناس !‌)

کشتیمون به خدا.