...

دلم کنده می شود...

صدايت هر چند لحظه ای آرامم می کند.
ستودن هیچ...

باید دوباره عاشق شوم !

سايه‌يي در پنجره لغزيد و برفت

گرچه من آن پنجره را نديدم اما

سايه‌يي در پنجره لغزيد و برفت

برای ستایشِ تو همین کلمات روزمره کافی است ... هميشه و هميشه همينطور بوده و هست . خيلی زيبا بود . مرسی

به دلم نشست این شعر.

کانون وبلاگ نویسان ایران (پن لاگ) حمایت قاطع خود را از نظام جمهوری اسلامی و شخص رییس جمهور منتخب اعلام می دارد. کامنت هایی که با نام این کانون و در جهت سست کردن ارکان کشور و وحدت ملی گذاشته می شود همگی فعالیت عمال حودفروخته اجنبی بوده و این کانون برائت خود را از تمامی آنها اعلام می دارد. به امید ایرانی آباد کانون وبلاگ نویسان ایران

وقتی به خودم میگویم "تو",
دهانم منجمد میشود.
یادم میآید که باید بگویم "شما".

اگر در را باز کند و ببیند که منم چه می شود...اگر تو منی پس برون در چه می کنی ....حقیقت پرستش بی نیاز است

کافی است...

آدم اينجا دست و دلش ميلرزه واسه كامنت گزاشتن. ميترسم كامنت من روح اينجا رو آزرده كنه. هم آوايي با اين الحان قدسي سخته. نه؟

گاهي همين کافي است ؛زيبا ...زيبا...

چه حس خاصي داره وبلاگتون
موفق باشين!

سلام ُ؛ خيال ميکنم ميشناسمت!!!! بگذار با خيال خودم خوش باشم......چه اهميتی دارد؟؟؟ ...من از تمام جوابهايی که تو را از من ميگيرد بيزارم....بگذار سئوال بمانی ...تا ابد

برای ستايش تو همين کلمات روزمره کافی است اما کلمات روزمره نيز روز به روز اند مال امروز مال ديروز نيست راستی من فکر کنم کلمات روزمره صادقانه تر هم هستند نه؟؟

سردم است سارا
صدايم کن ..مثلا نامم را بپرس
بگو چند سالم است بگو خوبم؟

تا بغضم بشکند
بگویم سردم است سارا

بگو ...گریه کن ...
می خواهم گریه کنم تو می توانی

واقعاْ وقتی آدم از اين سايتها سر می زند و نوشته ها را بخوانش می گيرد احساسات لايعريف و لاينصف برايش پيدا می شود. موفق و شادکام باشيد. راستی ممکن است بگوئيد شما در کجا زندگی می کنيد؟