...

واقعاْ وقتی آدم از اين سايتها سر می زند و نوشته ها را بخوانش می گيرد احساسات لايعريف و لاينصف برايش پيدا می شود. موفق و شادکام باشيد. راستی ممکن است بگوئيد شما در کجا زندگی می کنيد؟

سردم است سارا
صدايم کن ..مثلا نامم را بپرس
بگو چند سالم است بگو خوبم؟

تا بغضم بشکند
بگویم سردم است سارا

بگو ...گریه کن ...
می خواهم گریه کنم تو می توانی

برای ستايش تو همين کلمات روزمره کافی است اما کلمات روزمره نيز روز به روز اند مال امروز مال ديروز نيست راستی من فکر کنم کلمات روزمره صادقانه تر هم هستند نه؟؟

سلام ُ؛ خيال ميکنم ميشناسمت!!!! بگذار با خيال خودم خوش باشم......چه اهميتی دارد؟؟؟ ...من از تمام جوابهايی که تو را از من ميگيرد بيزارم....بگذار سئوال بمانی ...تا ابد

چه حس خاصي داره وبلاگتون
موفق باشين!

گاهي همين کافي است ؛زيبا ...زيبا...

آدم اينجا دست و دلش ميلرزه واسه كامنت گزاشتن. ميترسم كامنت من روح اينجا رو آزرده كنه. هم آوايي با اين الحان قدسي سخته. نه؟

کافی است...

اگر در را باز کند و ببیند که منم چه می شود...اگر تو منی پس برون در چه می کنی ....حقیقت پرستش بی نیاز است

وقتی به خودم میگویم "تو",
دهانم منجمد میشود.
یادم میآید که باید بگویم "شما".

کانون وبلاگ نویسان ایران (پن لاگ) حمایت قاطع خود را از نظام جمهوری اسلامی و شخص رییس جمهور منتخب اعلام می دارد. کامنت هایی که با نام این کانون و در جهت سست کردن ارکان کشور و وحدت ملی گذاشته می شود همگی فعالیت عمال حودفروخته اجنبی بوده و این کانون برائت خود را از تمامی آنها اعلام می دارد. به امید ایرانی آباد کانون وبلاگ نویسان ایران

به دلم نشست این شعر.

برای ستایشِ تو همین کلمات روزمره کافی است ... هميشه و هميشه همينطور بوده و هست . خيلی زيبا بود . مرسی

سايه‌يي در پنجره لغزيد و برفت

گرچه من آن پنجره را نديدم اما

سايه‌يي در پنجره لغزيد و برفت

باید دوباره عاشق شوم !

صدايت هر چند لحظه ای آرامم می کند.
ستودن هیچ...

دلم کنده می شود...