ارتش سری
که ایام میرود
تعطیلات
مثل یک ایستاده در باد
شمعدانی شمعدانی است
آخرین بار موهایت را بافته بودی
افتخار
شادی
بهمن
چه آتشی
که ایام میرود
تعطیلات
مثل یک ایستاده در باد
شمعدانی شمعدانی است
آخرین بار موهایت را بافته بودی
افتخار
شادی
بهمن
چه آتشی
برگردان، احمد پوری (5)
دست منه بر دهنم (4)
فروغ فرخزاد (4)
غاده السمان (3)
ترانه (1)
نیما یوشیج (1)
اوکتاویو پاز (5)
شاعران ديگر (36)
رسول یونان (9)
یک نوشته، سارا (94)
شعر، سارا (284)
نه چندان شاعرانه، سارا (95)
شهاب مقربین (5)
شمس لنگرودی (7)
قصه - شعر، سارا (3)
(1)
décembre 03, 2005 | شنبه ۱۲ آذر ۱۳۸۴
روز بیهمتا
خورشید مثل همیشه است
بد پول در میآورم
مثل همیشه
زن همسایه دارد جیغ میکشد
کمی زودتر از همیشه
چند دقیقه دیگر میدانم
شوهرش در را میکوبد می رود
مریم زنگ میزند
میخواهند اخراجش کنند
میرقصم
آواز میخوانم:
" دیگه اون دوس نداره باسه من گل بیاره..."
چند فن جادوگری یاد گرفتهام
رادیو میگوید آنها به ما عدالت میدهند
صبحانهام تمام شد
حالا
روز عجیب و بیهمتایی را آغاز میکنم
یادداشت
دوازده آذر هشتاد و چهار، کوچه باران
يکم از سطح شعور من بالاتر بود ....
دلنشين...
پاشو پاشو کوچولو
از پنجره نگاه کن
ببین اون دور دورا
کبوتری می پرد
...
سلام.........مضمون واضح اما مرموز تر.............ايهام ادغام در استعاره و واژه چينی بهينه.........يا علی
...همه چیز اماده است برای خوشبختی!
هميشه همينطور است ... تکرار .. عادت به جيغ زن همسايه . ..کاشکی لباسی نو برای زندگی بدوزيم ..