چرا همگان را نبخشم
چرا از خاطر نبرم زخمها را،
من که فراموش خواهم کرد
نشانی خانهام
چهرهی کودکم
و تلفظ نامم را از دهانت،
و شعله که بر باد خواهد رفت.
باغبان جهنم، شمس لنگرودی، تهران: آهنگ دیگر، 1383
نظرها
واقعا یه روز همه چی تموم میشه... همه چی فراموش میشه... یه روز باید از اینجا از این دنیا دلبکنی... هر چند این مطلبت ربطی به کرگ نداشت ولی منو یاده مرگ انداخت... .
راستش نتونستم با محتوا رابطه برقرار کنم. يعنی خوبه ولی از جنس من نيست. تازه اين بخشيدن هم فکر نمی کنم اصالتی جز استدلال بخشيدن داشته باشه.
میتوان بخشید، فراموشی...هرگز...
از اين سايت زيبا خيلی لذت برد
اميدوارم تو هم از وبلاک من لذت ببری
اگر فک می کنی همگان را باید ببخشی می توان برداشت کرد شاید همگان باید تو را ببخشند
راستي گرگهايي كه تا تونستند گوسفند كشتند رو هم مي بخشي ؟؟؟؟؟
واما اين شعرهم براي تو كه معلومه خيلي خيلي هنرمندي .
اين كيست؟
از كدام تبار است
كه چو ن نسيم بر من مي وزد
و با دستان مهرباني
همه دريچه هاي قلبم را-
يك به يك باز مي كندتا -
در رگانم جاري شود.
آري-
« مهرباني را اگر جستجو كني -
هنوز زنده است ...»
خيلی زيبا بود ... سلام چند بارآمدم و سعی کردم براتون کامنت بگذارم اما متاسفانه نشد.
اميدوارم که اين دفعه درست بشه! خيلی خوب می نويسی تبريک ميگم.
نتوانستم سرانجام
تو را تمام ببخشم
و...
چه سخت با مهریز، آن شبها که با نامه هایی گیسان به خوابش میرفت. چه چشمگیر بود در هفته بازار ها.....
salAm,
1. If people had used to see better, they would have noticed that this was a work by S. Langaroudi and not the author of this blog.
2. If people had contemplated over what art was, what a poem could be, they would have not come to conclusions as those expressed on this page. A few lines cannot bear the philosophical and social or political burden of a long speech or a full written work on issues as those epressed here. A poem is rooted in the feelings and not the reason of its creator. You could try and see if you experience or have experienced similar feelings and understandings to share and enjoy it or wait and see if in the future that happens to you but do not try to raitonalize a piece of poetry, that is nothing but killing the spirit of the piece.
3. All and all, these are my understanding of what an artistic work is and how it works. I do not take it to be absolute truth so I might be wrong.
ammA ba'd ;)
This poem has a very nice _moosighee_ in it. It is so fluent and you read it without having to go back and back to see how it should be read.
BUT, I have to say that it has a very weak point grammatically speaking! I am not sure if that is explained in any grammar book in Iran or that you could actually find a reference for what I am trying to say but for someone who has studied grammar of a few other languages other than Farsi's I have to say that many logical structures and rules exist in English or French which are there to help the reader to understand without the least confusion what is supposed to be conveyed. I am not talking about style but really grammatical points.
Now the thing: the word _rA_ here:
.... va talaffoz-e nAmam rA ....
is actually used for:
nAmam
chehr-ey-e koodakam
neshAny-e khAne am
for the last two it is omitted because it appears later in the same sentence. The confusion occures because after _rA_ it says: (az dahAnat) so it is as if the poet is forgetting his home address from your mouth or his baby face from your mouth! which I doubt to be the case ;)
Anyways, maybe I am too much matt-e b-e khashkhAsh but I would expect more from a celebrated poet!
Too much said, sorry for rood-e derAzee.
من؛ دون کیشوت
گوش به آواز ِ دولسینه می سپارم
و روح
به زمین
باید بخشید
تراژدی را
با همه زخم هايش!
وب بسيار زيبايی داری متن هايتان را دنبال می کنم در ورد طراحی وب چند سوال دارم اگر سر بزنيد خوشحال می شوم
بايد اعتراف کنم که اگر امروز فقط با اين وبلاگ آشنا ميشدم يهره ام از وبگردی کامل بود. به خصوص با اين شعر اخير که آورده ای که شاعر درست وسط خال را زده است.
...سارای عزيز...
سلام سارای عزيز... خيلی وقت بود اينجا نيومده بودم...دلم تنگ شده بود...هميشه وقتی ميرم تو وبلاگ جمع نوشت خودمون با شنيدن اين موزيک که رو اون وبلاگ هم گزاشتم ياد تو و اين وبلاگ ميافتم...اميدوارم هميشه موفق باشي...به ما هم سر بزن...خوشحالمون ميکنی...بدروود
بخشش چيز خوبي است اما سئوال اين است كه آيا همه را بايد ببخشيم؟؟
آنهايي كه كبوترهاي مظلوم و پاك را شكار مي كنند چي؟؟
بعضا بخشش يعني فراموشي!
واقعا یه روز همه چی تموم میشه... همه چی فراموش میشه... یه روز باید از اینجا از این دنیا دلبکنی... هر چند این مطلبت ربطی به کرگ نداشت ولی منو یاده مرگ انداخت... .
راستش نتونستم با محتوا رابطه برقرار کنم. يعنی خوبه ولی از جنس من نيست. تازه اين بخشيدن هم فکر نمی کنم اصالتی جز استدلال بخشيدن داشته باشه.
میتوان بخشید، فراموشی...هرگز...
از اين سايت زيبا خيلی لذت برد
اميدوارم تو هم از وبلاک من لذت ببری
اگر فک می کنی همگان را باید ببخشی می توان برداشت کرد شاید همگان باید تو را ببخشند
راستي گرگهايي كه تا تونستند گوسفند كشتند رو هم مي بخشي ؟؟؟؟؟
واما اين شعرهم براي تو كه معلومه خيلي خيلي هنرمندي .
اين كيست؟
از كدام تبار است
كه چو ن نسيم بر من مي وزد
و با دستان مهرباني
همه دريچه هاي قلبم را-
يك به يك باز مي كندتا -
در رگانم جاري شود.
آري-
« مهرباني را اگر جستجو كني -
هنوز زنده است ...»
خيلی زيبا بود ... سلام چند بارآمدم و سعی کردم براتون کامنت بگذارم اما متاسفانه نشد.
اميدوارم که اين دفعه درست بشه! خيلی خوب می نويسی تبريک ميگم.
نتوانستم سرانجام
تو را تمام ببخشم
و...
چه سخت با مهریز، آن شبها که با نامه هایی گیسان به خوابش میرفت. چه چشمگیر بود در هفته بازار ها.....
salAm,
1. If people had used to see better, they would have noticed that this was a work by S. Langaroudi and not the author of this blog.
2. If people had contemplated over what art was, what a poem could be, they would have not come to conclusions as those expressed on this page. A few lines cannot bear the philosophical and social or political burden of a long speech or a full written work on issues as those epressed here. A poem is rooted in the feelings and not the reason of its creator. You could try and see if you experience or have experienced similar feelings and understandings to share and enjoy it or wait and see if in the future that happens to you but do not try to raitonalize a piece of poetry, that is nothing but killing the spirit of the piece.
3. All and all, these are my understanding of what an artistic work is and how it works. I do not take it to be absolute truth so I might be wrong.
ammA ba'd ;)
This poem has a very nice _moosighee_ in it. It is so fluent and you read it without having to go back and back to see how it should be read.
BUT, I have to say that it has a very weak point grammatically speaking! I am not sure if that is explained in any grammar book in Iran or that you could actually find a reference for what I am trying to say but for someone who has studied grammar of a few other languages other than Farsi's I have to say that many logical structures and rules exist in English or French which are there to help the reader to understand without the least confusion what is supposed to be conveyed. I am not talking about style but really grammatical points.
Now the thing: the word _rA_ here:
.... va talaffoz-e nAmam rA ....
is actually used for:
nAmam
chehr-ey-e koodakam
neshAny-e khAne am
for the last two it is omitted because it appears later in the same sentence. The confusion occures because after _rA_ it says: (az dahAnat) so it is as if the poet is forgetting his home address from your mouth or his baby face from your mouth! which I doubt to be the case ;)
Anyways, maybe I am too much matt-e b-e khashkhAsh but I would expect more from a celebrated poet!
Too much said, sorry for rood-e derAzee.
من؛ دون کیشوت
گوش به آواز ِ دولسینه می سپارم
و روح
به زمین
باید بخشید
تراژدی را
با همه زخم هايش!
وب بسيار زيبايی داری متن هايتان را دنبال می کنم در ورد طراحی وب چند سوال دارم اگر سر بزنيد خوشحال می شوم
بايد اعتراف کنم که اگر امروز فقط با اين وبلاگ آشنا ميشدم يهره ام از وبگردی کامل بود. به خصوص با اين شعر اخير که آورده ای که شاعر درست وسط خال را زده است.
...سارای عزيز...
سلام سارای عزيز... خيلی وقت بود اينجا نيومده بودم...دلم تنگ شده بود...هميشه وقتی ميرم تو وبلاگ جمع نوشت خودمون با شنيدن اين موزيک که رو اون وبلاگ هم گزاشتم ياد تو و اين وبلاگ ميافتم...اميدوارم هميشه موفق باشي...به ما هم سر بزن...خوشحالمون ميکنی...بدروود
بخشش چيز خوبي است اما سئوال اين است كه آيا همه را بايد ببخشيم؟؟
آنهايي كه كبوترهاي مظلوم و پاك را شكار مي كنند چي؟؟
بعضا بخشش يعني فراموشي!