ارتش سری
که ایام میرود
تعطیلات
مثل یک ایستاده در باد
شمعدانی شمعدانی است
آخرین بار موهایت را بافته بودی
افتخار
شادی
بهمن
چه آتشی
که ایام میرود
تعطیلات
مثل یک ایستاده در باد
شمعدانی شمعدانی است
آخرین بار موهایت را بافته بودی
افتخار
شادی
بهمن
چه آتشی
برگردان، احمد پوری (5)
دست منه بر دهنم (4)
فروغ فرخزاد (4)
غاده السمان (3)
ترانه (1)
نیما یوشیج (1)
اوکتاویو پاز (5)
شاعران ديگر (36)
رسول یونان (9)
یک نوشته، سارا (94)
شعر، سارا (284)
نه چندان شاعرانه، سارا (95)
شهاب مقربین (5)
شمس لنگرودی (7)
قصه - شعر، سارا (3)
(1)
mars 05, 2005 | شنبه ۱۵ اسفند ۱۳۸۳
من
نه آدمم نه گنجشک
اتفاقی کوچکم
هر بار میافتم
دو تکه میشوم
نیمی را باد میبرد
نیمی را مردی که نمیشناسم
پا برهنه تا صبح، گراناز موسوی(1352)، تهران: نشر سالی، 1379
سلام.زيبا بود.با تبادل لينک چطورين؟يه سری بزنی خوشحال ميشم
شعرت عالی بود تحت تاثير قرار گرفتم شايد انتظار زيادی باشه دوست دارم منظور دقيقت بدونم
اين دختره همکلاسيم بود!! اما قیافش يادم نيست ):
عالی بود
عالی ...
من در کجای زمين استاده ام؟