برفی سنگین نشست...

دلم خوش است به برف... دلم خوش است به رد پايی که تا نزديکی خانه مان آمده و برگشته ... دلم خوش است ... شايد جای پايش باشد ... هر چند می دانم هرگز رقبت نکرده بداند ... کدام يک از خانه های زير اين آسمان ... خانه ماست ...

وقتی برف می بارد
شهرمان برای قدم زدن های شانه به شانه
جا کم می آورد
امان از شيطنت چترهای هميشه باز!
ـــــــــــــــــــــــــــــ
همه چيز همه جا دو وجه دارد
خوب و بد!
لذت برف بازی کودکان
يا قطعی آب و برقمان!!!

سالها پیش
پدر برای هر چهار فرزند خود
چهار کاج زيبا
در چهار گوشه باغچه حياطمان کاشته بود .
از آن کاج ها
تنها يکی به آسمان رسيد .
...
...
باور نمی کنی سارا
قبل از خالی کردن برفهای سقف خانه قدیمی مان
کاج را سبک کردم .
بارها و بارها .

دگر باران نمی بارد .... دگر عشقم نمی آی.... دگر روحم نمی پايد....خدايم سخت و سنگين است!