...

باش تا صبح دولتت بدمد
کین هنوز از کرامت سحر است.

بر شانه هایت خواهند نشست
بر شانه هایشان ترا خواهند نشانید

راز دار خلق اگر باشی ٬ همیشه زنده ای !

و آنگاه از پنجره آمد زشت ترين مرد شهر و مرا به جای عشقش در آغوش گرفت و بوسيد ... چقدر احساس بدی بود.

wow!che ziba nevshtin!

j'adore ici!!!!!!

دلم گرفته بود
به سراغ تو آمدم.

زيبا...زيباتر و...

واقعا گاهی اوقات فکرات خيلی زيباست . دستت درد نکنه.

اين همه شعر ... !!
از کجا می آوريشان ؟ !!

دلم ميخواهد من هم از يکی سپاسگزار باشم ... تنهايم مگذار

خيلی قشنگ بود . خيلی .

خيييلی

لطيف مثل شعر. محزون مثل سارای ترنم محزون

زاويه نگاه شما واقعا تحسين برانگيز است
در شعر هایتان از عنصر غافلگیری هم بخوبی استفاده میکنید همانطور که قبلا هم گفته بودم به سبک ریتسوس شعر میگید و به حق میشه شما رو یانیس ریتسوس ایران نامید

So soft and delicate, like always......

وای ! چه رويايی و غم انگيز:(

آنقدر وبلاگت زیباست که زبانم بند آمده! و شعرهایت زیبایی وبلاگ را چند برابر کرده.