قرائت هزارپاره، هزار باره

سارا جان از اين شعرت خیلی لذت بردم، با اجازت توی وبلاگم هم نقلش می کنم.

سلام
من برای اولين بار وبلاگت رو ديدم.فقط ميتونم بگم که خيلی زيباست.

اين حديثم چه خوش آمد که سحرگه می گفت
بر در ميکده ای با دف و نی ترسايی :

سارا جان ٬ تو حافظ زمانه ای دخترم .

خواندند، ايمان نياوردند... خوانديم، ايمان نياورديم... کسی با خواندن ايمان نياورد. بيا بنويسيم.

سارا جان سال نوت مبارک!

آشتا
خوشا سرزمینی که در آن دروغ و تزویر و ریا نباشد و انسان به آن مرحله از وارستگی دست پیدا کند که تمام زندگی اش مملو از گفتار نیک پندار نیک کردار نیک گردد ...
فقط و فقط 3 قطره خون ...

پرکننده تنهایی های من
موفق باشی

بی سرزمینی آواره از بلژیک

سارای عزيز ... عيدت مبارک ... ^_^

سال نو مبارک ... اگر مجال داشتيد ٬‌ما را هم بخوانيد !

نمي دانم چه شد که ميانه راهم ناگاه گذارم افتاد به اين پاگرد. همه خستگي راه از تنم به در شد.
از آشنايي شما خوش حالم و سال خوشي را براي شما آرزو مي کنم.

ارادتمند شما
بي نام.

سارا خانوم! سلام،....يه کم از اين نوشته هات رو بده به آقا ارش؛ بلکمم يه دستی به سر و گوش آينه بکشه ...ناسلامتی عيده؛ اين پسره نميخواد خونه تکونی بکنه؟! چشممون خشک شد به اين واطان... افسردگی گرفتيم بس که واطان قبلا ماهیگیر بود!

مهدی عزیز ...می دونی چی می گی ؟؟ میخواهی مارو آواره کنی ؟؟ برو يکبار ديگه اون شعر رو گوش کن !به همه چیز دقت کن ببين چند تا چيز تازه توش پيدا می کنی ! قول بده دوباره بگردی و چيزای جديدی رو که پيدا کردی برامون بشماری ! باشه ؟ میدونی جهان دیگر بالغ شده ؟ میدانی طوفان نشانه هایش ثابت نمی ماند ؟؟ می دانی رز سرخ نشانه چیست ؟؟؟
آه چرا معطلی؟ دختر ٬ گیتار بزن ٬ گیتار بزن !