می رویم این حوالی بدویم

تو سکوت کن.او حرف می زند.تو تنها سکوت کن.خودش گفت .یادت نیست؟!!!

صبر می کنيم!عيسی کی مي آيد؟ تو ميدانی؟!!

سِر ِ خدا که در تُتَق غيب منزويست مستانه‌اش نقاب ز رخسار برکشيم

کاهن بزرگ: تو گفتی و ما هم باور کرديم ((:

سلام! اينجا تهران است٬ صدای پندار! موفق باشی خيلی و هميشه. هميشه ميام ولی بی کامنت. بای بای.

کلی با مريم خنديديم...
سر صدايی که از محراب در آمده بود
و ما آن مرد کاهن را خوب می شناختيم!
شبش را هم ...

...

نمی دونم ! شاید به قول کافکا نوشتن بیرون جهیدن از صف مردگان است.