پاگرد: هیچکس

décembre 22, 2003 | دوشنبه، 1 دیماه 1382


	هیچکس شبی صدایم کرده بودی برگ! یادت هست ؟ چرا سر بر گردانم؟ مگر من برگ بودم؟! این باد مرا به حیاط تو انداخت مرا با خود برد باز مگر من برگ بودم؟! این همه که دوستم داشتی چرا نگفته بودی چرا صدایم کرده بودی برگ؟ چرا جوابت را داده بودم؟ مگر من برگ بودم؟! (حافظ می گوید شعر اینجا تمام می شود ولی دوست دارم ادامه بدهم ) سبز و پرهیزگار و زرد رنج درختان را می بارم بر زمین برگ، برگ، برگ، برگ شاید آرام گیرد قلبم نکته: قسمت داخل پرانتز جزو شعر نیست حافظ، مهربان شاعری است که شعر هایم را نقد می کند، من در این مورد با او موافقم ولی باز نتوانستم تکه آخر را حذف کنم. 10:51 PM \| شعر، سارا \| حرف تازه (10)