هیچکس

تو ديگر
به زمين تعلق نداری
تو در مسیر بادها
ئر انتظار پرواز
از زردی تنت بر میشکفی

پس این شما هستید ؟

که هر پائیز رنگارنگ می بارید از شاخساران

و هر بهار دوباره جوانه می زنید بر درختان

و سردی شب زمستان را به گرمی شعرتان

می کنید ظهر گرم تابستان

پس برگ شما هستید ؟

سلام از آشنایی تان خوشوقتم !

سلام و تبريك به خاطر خانه جديد...متوجه كامنتتان نشدم...

چه لطيفه اينجا

دوست عزيز به نظرم نمي‏رسد كه دوست عزيزت حافظ چندان شعر شناس باشد. اثري به غايت ضعيف است، به دليل ساختار نداشته، عدم اطلاع از سيستم آوايي مناسب و البته چيزهاي ديگري كه خودت بهتر خواهي دانست در آينده. از نوشته‏ي من اميدوارم ناراحت نشده باشي، تنها حسن وبلاگ فكر مي‏كنم همين ديدارهاي غير مترقبه و رك و راست است. از من مي‏شنوي به حرف دوستان لوس تعريف كن بي خاصيت گوش نكن. البته حافظ جاي خود دارد حتماً اما اين شعر را به خوبي قضاوت نكرده. با دوستي.

سشيشسيشس

آری...شروعی دوباره... .
يه پيشنهاد دارم: موزيک متنتو عوض کن. يه پيشنهاد دوستانست.
ولی اين يارو که ازت انتقاد کرده خيلی باهاله ها... قشنگ زده گفته کاسه کوزتو جم کن .
اما در حقيقت خيلی خوبه که کسايی مثل ايشون نوشته های آدمو ببينن و نظر بدن ... خيلی خوبه.

چنين زاده شدی، در بيشه جانوران و سنگ .
وقلبت
در خلاء
تپيدن آغاز کرد.

سارا جان سلام . شعرات واقعا قشنگن،اين يكي هم مثل هميشه حسابي به دلم نشست. اميدوارم موفق باشي.اگه دوست داشتي يه سري هم به من بزن. خوشحالم مي كني.
قربان تو نسيم

من چه‌م شده امروز؟

مثل این‌که باد
به غیر برگ
چیز دیگری را هم با خود داشت
آه!
یاد!
یاد!

به نظر شما رابطه اين شعر با اين بيت از سهراب چيه؟

بهترين چيز رسيدن به نگاهيست كه از حادثه عشق تر است .

اين يكي از بهترين جمله هايي كه تا حالا شنيدم . B@S