مرغ آبی ها

از سرم بيرون نرفتند !

ادگار مورن(جامعه شناس فرانسوی)
از يک تثليث انساني سخن می گويد که قابل
تفليل نيست، و همواره بايد در نگاه به انسان
آن را در نظر داشت:
. (نوع ـ فرد ـ جامعه )

اين واژه مرغابی ها آهنگ خاصی دارد، مرا ياد
اين تثليث می اندازد !

انسان به عنوان يک موجود زنده در طبيعت،زن يا مرد...مرغ
انسان به عنوان يک فرد با ويژگی های خاص خودش......آبی
انسان در جامعه ای از انسان ها که با آنها در کنش است ...ها

مرغابی ها مدام به پرسش می کشند:

چرا؟چرا؟چرا؟چرا؟چرا؟