décembre 30, 2002 | دوشنبه ۹ دی ۱۳۸۱
مراسم اسم گذاری
کی فکرش را می کرد که سيمانی بدون عينيت اين همه را به هم
وصل کند !....اين همه چيز های عينی را ...
انسان اين قدرت را دارد که با بنيان های ذهنی خويش، پر هياهو ترين
بنا های عينی را بسازد ...یا نابود کند...
آن مرد عرب در کناره دجله و فرات،جایگاه کهن ترین تمدن های بشری،
از جنگ مقدس سخن می گوید...آن یکی در سرزمینی که چند صد سالی
است که ما(اکثریت) فهمیدیم وجود دارد ترجیح می دهد اسم این جنگ را
جنگ بازدارنده بگذارد...هر دو نیاز دارند به اسم گذاری !!
اولی با کلمه مقدس،
اسطوره ها و جادو و دین را به کمک می طلبد.
دومی که به هر دری زده این بار به
خردورزی خود را زینت بخشیده !
...
هر دو در تثلیث مرغابی ها، ترکیب مورد علاقه خویش را انتخاب کرده اند،
(
نوع ـ فرد ـ جامعه )...سه گانه ای با ترکیب هایی بینهایت...
....شاید بشود درباره آن فکر کرد ...
...زیاد نمی نویسم که جای فراوانی برای اندیشیدن باقی بماند ...
اما باز به این موضوع بر می گردم.